Friday, Dec 15th

Last update07:59:25 PM GMT

தலைப்புச் செய்திகள்:
You are here: சமூக நோக்கு ஆலயங்கள், பணிப்புலம் ஸ்ரீ முத்துமாரி அம்பாள் ஆலய வரலாறும் நிகழ்வுகளும் - புதிய பல விபரங்களுடன் - பகுதி 2

பணிப்புலம் ஸ்ரீ முத்துமாரி அம்பாள் ஆலய வரலாறும் நிகழ்வுகளும் - புதிய பல விபரங்களுடன் - பகுதி 2

E-mail Print PDF

பகுதி - 2

அண்மைக் காலத்தில் இருந்து சிவஸ்ரீ. இன்பராசா குருக்கள் அவர்களினால் மகோற்சவ விழாக்களும், விசேஷ பூசைகளும் செய்யபெற்று வருவதுடன். இவ் ஆலய பங்காளிகளான சிவஸ்ரீ கந்தையா சதாசிவம், சிவஸ்ரீ. வேலாயுதம் பேரின்பநாதன் ஆகியோரினால் அவரவர் பங்குக் காலத்தில் நித்திய பூசைகளும், விசேஷ பூசைகளும் நடாத்தப் பெற்று வருகின்றன. சிவஸ்ரீ. சதாசிவம் அற்புதராசா அவர்களினால் தங்களுக்கு உரித்தான காலத்தில் (தந்தை சிவஸ்ரீ சதாசிவம் இல்லாத காலங்களில்) நித்திய பூசைகள் செய்யப் பெற்றும் வருகின்றன.

தற்பொழுது இவ் ஆலயத்தில் நித்திய, நைமித்திய, மஹோற்சவ விழா பூசைகள் செய்துவரும் ஆலய உரிமைகாரர்களாகவும், கர்த்தாக்களாகவும், இலிங்கதாரிகளாகவும் இருப்பவர்கள் யாபெரும் 1979ம் ஆண்டுவரை மாமிசம் பூசித்து, ஆசாரமற்று வாழ்ந்தவர்கள் என்பது குறிப்பிடத் தக்கது.

பூசகர் வேலாயுதர்-கனகர் அவர்களின் தலைமுறையில் வந்த சிவஸ்ரீ. இன்பராசா குருக்கள் அவர்கள் தென் இந்தியாவில் உள்ள பிள்ளையார்பட்டி வேதாகம குருகுல சேஷ்திரத்தில் இரண்டு வருடங்கள் ஆச்சாரியார் பயிற்சி பெற்று; சமயதீட்க்ஷ, விசேஷதீட்க்ஷ, நிருவாணதீச்க்ஷ, ஆசாரியார்-அபிழ்ஷேகமும் பெற்று "இட்டலிங்கதாரி" யாக விளங்குகின்றார் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

இவர் சிவாசாரிய பயிற்சி பெற்றிருந்தாலும்; 1979 ம் ஆண்டுவரை இவரும், இவரின் பரம்பரையினரும் ஆசாரமின்றி வாழ்ந்து வந்தமையால்; ஆலய மஹோற்சவ விழாக்கள் செய்யும் தகுதி இவருக்கு இல்லை என சிவாச்சாரியர்கள் கூறுகின்றனர். ஆனால் நித்திய பூஜை செய்வதில் எதுவித தடையும் இல்லை. புலால் உண்டு வளர்ந்த உடம்புடன் மஹோற்சவ விழா செய்வது பாவம். அதற்கு; ஏழு தலைமுறை வரை ஆசாரமாக வாழ்ந்த குடும்பத்தை சேர்ந்தவர்களே ஆச்சாரிய அபிஷேகம் பெற்று மஹோற்சவ விழா நடாத்தலாம் என்பது ஆகம விதி முறை என ஆன்மீக அறிவு படைத்தோர் கூறுகின்றனர். 

பூசகர் வேலாயுதம் அவர்களும், பூசகர் தம்பிப்பிள்ளை அவர்களும் தமது பங்குரிமைகளை யாருக்கும் ஒப்படைக்காது இறந்தமையால்; அவர்களின் பங்குரிமைக் காலத்தில் ஆலயத்தை பரிபாலித்து, பூசைகள் செய்வதற்கான பங்கு உரிமைகளை; 1977ம் ஆண்டு யாழ் மாவட்ட நீதி மன்று வழக்கிலக்கம் TR-74 மூலம் ஆலய ஸ்தாபகர் பரம்பரை வந்த பூசாரி கனகர் வேலாயுதம் அவர்களினதும், பூசாரி கனகர் தம்பிப்பிள்ளை அவர்களினதும் பிள்ளைகளுக்கும், அவர்களினது அப்போதைய மருமகன்களுக்கும் அனைவரினதும் சம்மதத்துடன் அவரவர் குடும்பத்திற்கான 1/4 உரிமைகள் பகிர்ந்து வழங்கப்பெற்று அதனை நடைமுறைப் படுத்துவதற்கான கட்டளையும் பிறபிக்கப் பெற்றுள்ளமை குறிப்பிடத் தக்கது.

அதன் பிரகாரம் பூசகர் கனகர் வேலாயுதம் அவர்களின் பங்கிற்கு உரிமைகாரர்களாக பூசகர் வேலாயுதம் அவர்களின் பிள்ளைகள் (ஆண், பெண்) அனைவரும், அப்போதைய  மருமகனான பாலசிங்கம் அவர்களும் நீதிமன்றினால் நியமிக்கப்பெற்றனர்.

இவர்களுள் வேலாயுதம் கனகசபாபதி அவர்களும், வேலாயுதம் இராசதுரை அவர்களும், வேலாயுதம் பாலசுப்பிரமணியம் ஐயா அவர்களும், வேலாயுதம் திருச்செல்வம் அவர்களும்;  தமது தந்தையாரான பூசகர் கனகர் வேலாயுதம் அவர்கள் மூலம் தமக்கு  கிடைத்த பங்குரிமைகளை (இவ் ஆலயத்தில் தமக்கிருந்த உரிமைகள் அனைத்தையும்) அவர்களின் சகோதரரான வேலாயுதம் பேரின்பநாதன் குருக்களிடம் ஒப்படைத்து ஆலய பரிபாலனத்தில் இருந்து விலகிவிட்டதாக 2002 ம் ஆண்டு 6648 இலக்க உறுதியில் வெளிப்படுத்தியுள்ளனர் என்பது குறிப்பிடத் தக்கது.

பூசாரி தம்பிப்பிள்ளை அவர்களின் பங்குரிமைகாரர்களாக பிள்ளைகள் (ஆண்,பெண்)  அனைவரும், அப்போதைய மருமகன்மார் இருவரும் யாழ் மாவட்ட நீதிமன்றினால் 14.12.1977ம் ஆண்டு நியமிக்கப்பெற்றுள்ளனர். இவர்களுள் இராமகிருஷ்ணன் அவர்களும், பொனுத்துரை அவர்களும் தற்போது இறைபதம் அடைந்துள்ளனர்.

பூசாரி கந்தையா சதாசிவம் அவர்கள் ½ பங்கிற்கான உரிமையுடையவராகின்றார். பூசாரி வேலாயுதம் அவர்களின் பங்குரிமைகாரர்களில் சிவஸ்ரீ பேரின்பநாதன் குருக்கள் அவர்களும்,  பெண்பிள்ளைகள் இருவரும் ¼ பங்கிற்கான உரித்துடையவர்களாகின்றனர். பூசாரி தம்பிப்பிள்ளை அவர்களின் பங்குரிமைக்காரர்களான தம்பிப்பிள்ளை அம்பிகைபாலன் அவர்களும், பெண்பிள்ளைகள் ஐவரும், மூத்த மருமனும் ¼ பங்கிற்கான உரித்துடையவர்களாகின்றனர்.

பூசகர் கந்தையா சதாசிவம் அவர்கள் ½ பங்கிற்கு உரித்துடையவராக இருப்பதனால் இரண்டு வருடங்களுக்கு ஆலயத்தை பரிபாலித்து பூசைகள் செய்வதற்கு  உரித்துடையவராக இருக்கின்றார்.

அதனைத் தொடர்ந்து; பூசகர் கனகர் வேலாயுதம் அவர்களின் பங்குரிமைகாரர்கள் ¼ பங்கிற்கு உரித்துடையவர்களாக இருப்பதனால் ஒரு வருட காலத்திற்கு ஆலயத்தை பரிபாலித்து பூசைகள் செய்வதற்கு  உரித்துடையவர்களாக இருக்கின்றனர்.

அதனைத் தொடர்ந்து; பூசகர் கனகர் தம்பிப்பிள்ளை அவர்களின் பங்குரிமைகாரர்கள் ¼ பங்கிற்கு உரித்துடையவர்களாக இருப்பதனால் ஒரு வருட காலத்திற்கு ஆலயத்தை பரிபாலித்து பூசைகள் செய்வதற்கு உரித்துடையவர்களாக இருக்கின்றனர்.

ஒவ்வொரு பங்குரிமைகாரர்களும் தங்களுக்குரிய காலத்தில் தங்களுக்குள் ஒருவரை மாத்திரம் ”தர்மகர்த்தா” வாக நியமித்து ஆலயத்தை பரிபாலித்து பூசைகள் செய்து வரவேண்டும் என 1979ம் ஆண்டு யாழ்/மாவட்ட நீதிமன்றினால் அங்கீகரிக்கப்பெற்ற ”ஆலய பரிபாலன முகாமைத்துவ நடைமுறைத் திட்டத்தில்” குறிப்பிடப் பெற்றுள்ளது. ஆனால் அமரத்துவம் அடைந்த பூசாரி வேலாயுதம் அவர்களின் பங்குரிமை காரர்களும், பங்குரிமையை சகோதரனுக்கு ஒப்படைத்தவர்களும் ஆலய ஆதீனகர்த்தாக்கள் என்றே ஆலய விஞ்ஞாபனங்களில் பதிவு செய்து தங்களை விளம்பரப் படுத்தி ஊர் மக்களை ஏமாற்றி வருகின்றனர் என்பது குறிப்பிடத் தக்கது.

ஆலய பங்குதாரர்கள் தம்முள் செய்து கொண்ட ஒப்பந்தத்தின் பிரகாரம்; பூசகர் சதசிவம் அவர்கள் தமக்குரிய இரண்டு வருட பூசைகளில் முதல் வருடம் முடிந்ததும் இரண்டாவது வருட பூசைகளை மூன்றாவது வருடம் செய்வதற்கு ஒப்புக் கொண்டமையால்; முதல் வருடம் பூசகர் சதாசிவம் அவர்களின் பங்காகவும், இரண்டாம் வருடம் பூசகர் வேலாயுதம் அவர்களின் பங்காகவும், மூன்றாவது வருடம் பூசகர் சதசிவம் அவர்களின் பங்காகவும், நான்காவது வருடம் பூசகர் தம்பிப்பிள்ளை அவர்களின் பங்காகவும் கணிக்கப்பெற்று; பூசகர் சதாசிவம் அவர்கள் பூசகர் கந்தையா அவர்களுக்குரிய பங்கையும், பூசகர் வேலாயுதம் அவர்களின் பங்கை சிவஸ்ரீ பேரின்பநாதன் குருக்களும் செய்து வருவதுடன்; பூசகர் கனகர் தம்பிப்பிள்ளை அவர்களின் பங்கை பங்குரிமைகாரர்களினால் அவ்வப்போது நியமிக்கப்பெறும் “தர்ம கர்த்தாவின்” வின் வழிகாட்டலுடன் சிவஸ்ரீ. வே. பேரின்பநாதன் குருக்கள் கிடைக்கும் வருமானத்தை பெற்று பூசைக்கான செலவுகள் செய்தபின் மிகுதியை ஊதியமாக பெற்றுக் கொள்வதற்கு ஒப்புக் கொண்டு  பூசைகள் செய்து வருகின்றார் என்பதே உண்மை.

2009 ஆம் ஆண்டுவரை வருடாந்த மகோற்சவ விழா பன்னிரண்டு தினங்கள் வெகு சிறப்பாக நடைபெற்று வந்தன. இவ் மஹோற்சவிழாவை ஆகம விதிகளுக்கு அமைய பதினைந்து தினங்களாக அதிகரிக்கப் பெறல் வேண்டும் என ஆலயத்தில் கிரியைகள் செய்யும் வீரசைவ குருமாரின் ஆலோசனைகளுக்கு அமைய 2010 ம் ஆண்டிலிருந்து 15 விழாக்களாக அதிகரிக்கப் பெற்று மஹோற்சவ விழா நடைபெற்று வருகின்றன.

அதன் பிரகாரம் கொடியேற்ற வைபவத்துடன் ஆரம்பமாகும்  மஹோற்சவ விழாவின் பன்னிரண்டாவது நாள் ”வேட்டைத் திருவிழா”வும், பதின்மூன்றாவது நாள் ”சப்பறத் திருவிழா”வும், பதின்நான்காவது நாள் ”தேர்த்திருவிழா”வும், பதினைந்தாவது நாள் ”தீர்த்த திருவிழா”வும் நடைபெற்று நிறைவு பெறுகின்றது.

தீர்த்த உச்சவம் அம்பிகை பூப்பெய்திய தினமான "ஆடிப்பூரம்" தினத்தில் நடைபெறுவதால்; அத் தினத்தை ஆதாரமாக கொண்டு கொடியேற்ற விழாவுக்கான தினம் தீர்மானிக்கப்பெறுகின்றது. அத்துடன் தீர்த்த உச்சவம் காலைப்பொழுதில் நடைபெறுவதால் "பூரம் நட்சத்திரம்" காலைப் பொழுதில் உதயமாகி உள்ளதா என்பது கவனத்தில் கொள்ளப் பெறுகின்றது.

இவ் ஆலயத்தில் மகோற்சவ விழா மட்டுமன்றி மார்கழி நோன்பு, நவராத்திரி விழா, கேதார-கௌரி நோன்பு, சுமங்கலி நோன்பு, தைப்பூச விழா, சிவராத்திரி விழா, வருடப்பிறப்பு விழா போன்ற விசேஷ விழாக்களும், நவக்கிரகங்களின் இடப்பெயற்சியால் ஏற்படும் கிரகதோஷ நிவர்த்தி பூசைகளும் வெகு சிறப்பாக நடைபெற்று வருகின்றன.

பிரதி வெள்ளிக் கிழமை தோறும் விசேஷ பூசைகள் நடைபெற்று வருவதுடன் மாலைப் பூசையைத் தொடர்ந்து ஆலய ஓதுவார் குழுவினரால் பஜனைகள் நடாத்தப்பெற்று பிரசாதம் வழங்கப்பெறுகின்றன. இவை தவிர ஆடி அமாவாசை, சித்திரா பறுவம் (பூரணை) போன்ற விசேஷ தினங்களில் விசேஷ பூசைகளும் நடைபெற்று வருகின்றன.

பணிப்புலம் சிற்றூரில் வடக்கு திசையில் அமைந்த சாந்தையில் சித்தி விநாயகர் ஆலயமும், கிழக்காக உள்ள காலையடியில் ஞான வேலாயுதர் சுவாமி ஆலயமும் அதனோடு இணைந்து சிவன் ஆலயமும், தென்-கிழக்கே உள்ள காலையடி- தெற்கில் ஞானபைரவர் ஆலயமும், மேற்கே உள்ள "பறாளாய்" திடலில் விநாயகர், முருகன் ஆலயங்களும், மற்றும் காடேறி பைரவர் ஆலயமும்; தென்-மேற்கே உள்ள சுளிபுரம்-கிழக்கில் கண்ணகி அம்பாள் ஆலயமும், வட-மேற்கே உள்ள சாத்தவோலையில் சம்புநாத ஈஸ்வரர் ஆலயமும் சூழ்ந்திருக்க அருள் மிகு முதுமாரி அம்பாள் மையப்பகுதியில் வீற்றிருந்து அருள் பாலித்துக் கொண்டிக்கின்றார்.

ஆலயத்தின் அமைப்பு:

இவ் ஆலயத்தின் மூல மூர்த்தியாக அருள்மிகு ஸ்ரீ முத்துமாரி அம்பாள் வீற்றிருது அருள்பாலிக்கின்றார். உள்பிரகாரத்தில் வலது பக்க மூலையில் கிழக்கு நோக்கியவாறு விநாயகப் பெருமானும், இடது பக்க மூலையில் வள்ளி தெய்வானை சமேத முருகப் பெருமானும், கிழக்கு பிரகாரத்தின் மணிக் கோபுரத்துடன்  பைரவர் மூர்த்தியும், கருவறை கோமுகைக்கு அருகில் தெற்கு நோக்கியவாறு (திரு. சின்னத்தம்பி தங்கராஆ அவர்களின் உபயமாக) சண்டேஸ்வரியும் , தம்ப மண்டபத்திற்கு வடக்குப் பக்கத்தில் (கனடா வாழ் கார்த்திகேசு சண்முகம் அவர்களின் நேர்த்தியாக) நவ-கிரகங்ளும் பிரதிஷ்டை செய்யப்பெற்றுள்ளன.

வசந்த மண்டபமும் விசாலமானதாக திருப்பணி சபையினரால் அமைக்கப் பெற்றுள்ளதுடன் அங்கு அம்பிகை; விநாயகர், சுப்பிரமணியர் சகிதம் காட்சி கொடுத்து அருள் பாலிக்கின்றார். மகாமண்டபத்தில் தெற்கு திசையை நோக்கியவாறு ஆலய ஸ்தாபகரினால் ஆரப்பகாலத்தில் கருவறையில் பிரதிஷ்டை செய்யப்பெற்ற முத்துமாரி அம்பிகை; லிங்கேஸ்வரர் சமேதராய் வீற்றிருந்து அருள் பாலிக்கின்றார்.

இவ் ஆலயத்தின் வெளிப் பிரகாரம் பசுமை மிகு ஆல், அரசு, வெம்பு போன்ற விருட்சங்களினாலும், வில்வம், நித்திய கல்யாணி, அரளிபோன்ற பூ மரங்களினாலும் சூழப்பெற்று செழுமையான சோலைக்குள் அம்பாள் ஒய்யாரமாக வீற்றிருந்து அருளாட்சிபுரிகின்றார்.

அத்துடன் வெளிப்பிரகாரத்தின் கிழக்கு பகுதியில் ஆலய வாசலில் நிற்கும் மிக முதுமை வாய்ந்த வெள்ளரச மரம் ஆலயத்தின் பழமையை எடுத்தியம்புகின்றது. வெள்ளரசமரத்துடன் பைரவர் மூர்த்தியும், வட-கிழக்கில் தேரும்-தேர்முட்டியும், கிழக்கு வீதியில் "அன்னபூரணி" அன்னதான மடமும், தென்-கிழக்கு மூலயில் அம்பாள் சனசமூக நிலைய கிராம முன்னேற்றச் சங்கமும் அமைந்துள்ளது. ஆலய வடக்கு வீதிகளிற்கு (உள் வீதிக்கும் வெளிவீதிக்கும்) இடையில் ஆலயத்தில் அவ்வப்போது பூசைக்கு உரித்துடைய ”தர்ம  கர்த்தாக்கள்” வதிவதற்கான வாசஸ்தலமும் அமைந்துள்ளது.

இராஜ-கோபுரமும் அதனோடு இணைந்த மணிமண்டபமும்:
ஆலய பிரதான வாயிலில் ஐந்து தளங்களைக் கொண்ட இராஜ கோபுரமும் மணிமண்டபமும் அமைந்துள்ளது.  வெளிநாடுகளில் வசித்து வந்த திரு. இராசையா சிவபாதம் அவர்களையும், திரு. கணபதிப்பிள்ளை கனகரத்தினம் அவர்களையும் ஒன்றாக தன் மகோற்சவ விழாவைக் காண 2003 ஆண்டு வரவழைத்த இறைவி; அவர்களின் உள்ளத்தில் இராசகோபுர உணர்வை உருவாக்கி அது அமைவதற்கான ஆயத்தங்களையும், பொறுப்புக்களையும் தகுதியானவர்களிடம் ஒப்படைக்கச் செய்து அதனை உரிய முறையில் அமைவதற்கும் அருள் புரிந்தார்.

ஐந்து தளங்களைக் கொண்ட இராஜ கோபுரமும் மணிமண்டபமும் அமைப்பதற்கு வேண்டிய பணத்தை வெளிநாடுகளில் வாழும் அம்பிகை அடியார்களிடம் இருந்து சேகரித்து தருவதாக நோர்வே நாட்டில் வாழும் திரு. இராசையா சிவபாதம் அவர்களும், டென்மாக் நாட்டில் வாழும் திரு. இரத்தினசிங்கம் பத்மநாதன் அவர்களும், சுப்பிரமணியம் செங்காதரன் அவர்களும் ஒப்புக்கொண்டு கேட்டுக் கொண்டதற் இணங்க ஆலய மூத்த தர்மகர்த்தாவாகிய கணபதிப்பிள்ளை கனகரத்தினம் அவர்களால் இத் திருப்பணியை பொறுப்பை ஏற்று நடாத்துவதற்காக திரு. இராசையா பாலசுப்பிரமணியம் அவர்களை தலைவராகவும், திரு. பொன்னம்பலம் சூரசங்காரன் (சமாதான நீதிவான்) அவர்களை நிதிப் பொறுப்பாளராகவும், சிவஸ்ரீ. வேலாயுதம் பாலசுப்பிரமணியம் அவர்களை திருப்பணி மேற்பார்வையாளராகவும், அவர்களுடன் ஆறு உதவி அங்கத்தினரயும் கொண்ட இராஜ-கோபுர ”திருப்பணிக் குழு” 07.09.2003 அன்று நியமிக்கப்பெற்று ஆலய முன் மண்டபத்தில் முதல் அமர்வும் நிகழ்வுற்றது.

இத் திருப்பணிக் குழுவினர் ஆலய மூத்த ஆதீனகர்த்தாவின் ஆலோசனைக்கிணங்க இவ் ஆலய திருப்பணிகளை ஆரம்பிப்பதற்கு முதல் கட்டமாக பல சிவாலய நிர்மாண வல்லுணர்களிடமும், சிவாகம சாஸ்திர சிற்பாச்சாரியார்களிடமும் ஆலோசனைகள் பெற்றுக் கொண்டனர். குறிப்பாக அளவையூர் ”சித்தர் விநாசித்தம்பி ஐயா” அவர்களின் அலோசனைகளுக்கு அமைய கோபுரம் அமைய வேண்டிய இடமும் அதன் பிரமாணமும் கணிக்கப் பெற்றதுடன்; அம்பிகையின் அருளினால் வெளிநாடுகளில் பணம் சேகரிப்பதற்கு பல தொண்டர்கள் முன்வந்து உழைத்ததினால் திருப்பணி வேலைகள் உடனடியாக ஆரம்பமாகியது.

இவ் இராசகோபுரத்திற்கான அடிக்கல் நாட்டு (பூமி பூசை) விழா 05.02.2004 திங்கட்கிழமை, அமைந்த சுப முகூர்த்த வேளையில்; எமது ஊர்த் தொண்டனும், கல்விமானும், இவ்வாலயத்தின் திருப்பணி சபைத் தலைவராக தொண்டாற்றியவருமான, "தொண்டர்" கு. வி. கந்தசாமி அவர்களினாலும், எம்மூர் பெரியோகளினாலும்,  சுழிபுரம் பறாளை முருகன் ஆலய அறங்கவலர்களினாலும் அடிக்கல் நாட்டப் பெற்று கோபுர திருப்பணி வேலைகள் உடனடியாக ஆரம்பித்து வைக்கப்பெற்றன.

ஆலய தர்மகர்த்தாக்களின் மேற்பார்வையின் கீழ் இராஜ-கோபுர திருபணி குழுவினரின் பெரும் தொண்டுடன் குறிப்பாக நிதிப் பொறுப்பாளராக இருந்த திரு.பொன்னம்பலம் சூரசங்காரன் அவர்களின் முழுநேர அற்பணிப்புடன் தென்-இந்தியாவில் இருந்து வரவழைக்கப்பட்ட  "ஸ்ரீ லோகோஸ் இன்ரநஷனல்" கோபுர சிற்பாச்சாரிகளினால் ஐந்து தளங்களைக் கொண்ட இராச-கோபுரமும், மணிமண்டபமும் நிர்மாணிக்கப் பெற்றதுடன், பழுதடைந்து இருந்த கருவறையின் ஸ்தூபியும் ஆகம விதிகளுக்கு அமைய திருத்தி அமைக்கப்பெற்று; கடந்த 2006 ம் ஆண்டு யூன் மாதம் (28.06.2015) இருபத்தெட்டாம் திகதி மூல மூர்த்தியாகிய அம்பிகைக்கும், பரிவார தெய்வங்களுக்கும், இராஜ-கோபுரத்திற்கும் (குடமுழுக்கு) "புனஸ்வர்த்தம்" மகா கும்பாபிஷேகம் வெகு சிறப்பாக நடைபெற்றது.

இத் திருப்பணி இனிதே நிறைவு பெற அம்பிகையின் அருளினால் உள்ளூர் அடியார்களும் வெளிநாடுகளில் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கும் பக்தர்களும் வாரி வழங்கிய நன்கொடைகளும், உதவிகளும், ஒத்துழைப்புகளும் (அவுஸ்திரேலிய நாட்டில் இருக்கும் பெரியார் நவரத்தினம் அவர்களின் நன்கொடையும்) அம்பிகையின் ஆலயத்தில் அடையாளச் சின்னமாக காட்சியளிக்கின்றன.

ஆலயத் திருப்பணியும், பொது திருப்பணிச் சபையின் அவசியமும்:
மஹோற்சவ காலத்தில் தேர் உற்சவத்தின் போது அம்பிகை வீதி வலம் வரும் தேரினது சில்லுகள் மிகவும் பழுதடைந்த நிலையில் இருந்தும் அதனை திருத்தி அமைப்பதற்கோ அல்லது சித்திரத் தேர் அமைப்பதற்கோ இதுவரை காலமும் திருப்பணி பொறுப்பாளர் எதுவித முயற்சியும் எடுக்காததினாலும்; அத்துடன் ஆலயத்தின் உள் கொட்டகைகள் கடந்த காலத்தில் இடம்பெற்ற செல்-வெடி தாக்குதலினால் சிதைவுண்டும் நெடுநாட்களாக திருத்த வேலைகள் நடைபெறாத காரணத்தினாலும்; கொட்டைகையில் பொருத்தப் பெற்றுள்ள பீலித் தகடுகள், ஓடுகள் பழுதடைந்து மழை காலத்தில் ஒழுகிய வண்ணம் இருப்பதனாலும்; தற்பொழுது திருப்பணி  உண்டியல், ஏலவிற்பனை, திருப்பணி நன்கொடைகளைப் பெற்றும் எதுவித திருப்பணியும் நடைபெறாத காரணத்தினாலும்; ஆலயத்தின் தேவைக்காக பொதுமக்களின் பணத்தில் வாங்கிய ஏணி போன்ற பொருட்களை தமது சொந்த தேவைகளுக்காக தமது வீடுகளுக்கு எடுத்துச் சென்று சொந்த பாவனைக்காக பாவித்து பழுதடையச் செய்வதனாலும், (ஆலயத்தில் எதுவித உரிமைகளும் இல்லாது) இது எங்கள் சொந்த ஆலயம் என்னும் இறுமாப்புடன் ஆலயத்தில்தில் தொண்டுகள் (கூட்டுவதற்கும், கழுவுவதற்கும், மணி அடிப்பதற்கு) செய்ய வருவோரை துரத்தியும் “ஆலய நாட்டாண்மை” போல் செயல் பெறுவதனாலும்; பொதுமக்கள் ”திருப்பணி பொறுப்பாளரிடம்” நம்பிக்கை இழந்து ஆலயத்திற்கு வழங்கும் நன்கொடைகளையும், நேர்த்திகளையும் வழங்காது தாமதப்படுத்தியும், வேறு ஆலயங்களுக்கு அவற்றை வழங்கியும், அல்லது தாமே முன்வந்து தமது நேர்த்திகளை முன்நின்று செய்விக்கின்றனர்.

தற்பொது இத் திருப்பணிகளை பொறுப்பேற்று நடாத்துபவர் ஆலய தர்ம கர்த்தா பரம்பரையில் வந்த ஒருவராக இருந்த போதிலும், 2002 ம் ஆண்டு அவர் இவ் ஆலயத்தில் தமக்கு இருந்த எல்லா உரிமைகளையும் சகோதரனான சிவஸ்ரீ பேரின்பநாதன் குருக்களுக்கு 6648 இலக்க உறுதி மூலம் ஒப்படைதுள்ளமையால்; அவரும் இவ்வூர் பொதுமகன் ஒருவராகவே (தனி ஒருவராக) ஆலய திருப்பணிக்கு பொறுப்பாக இருந்து வருகின்றார் என்பது குறிப்பிடத் தக்கது.

இந் நிலைமையும் மாறி; ஆலய திருப்பணிகளை முன் நின்று செய்விப்பதற்காக இவ் ஆலயத்தில் முன்பு இயங்கிவந்தது போன்று பொதுமக்கள் மாத்திரம் பங்குபெறும் ”திருப்பணிச் சபை” அமைப்பது கட்டாயமாகின்றது. இவ் திருப்பணிச் சபையானது பொது மக்களின் நிதியை கையாளுவதால்; பொதுமக்களால் தெரிவு செய்யப்பெற்று தன்னிச்சையாக இயங்க கூடியதாக அமைய வேண்டும். இச் சபைக்கும் ஆலய தர்ம கர்த்தாக்களுக்கும் உள்ள தொடர்பு சட்ட வல்லுணர்களால் அமைக்கப் பெற்ற “யாப்பு” மூலம் நிர்ணயிக்கப் பெறல் வேண்டும்.

அத்துடன்; 2006ம் ஆண்டு கடைசியாக மகாகும்பாபிஷேகம் நடைபெற்றமையால்; ஆகம விதிப்படி 12 வருடங்களுக்குள் (2018) ஆலயத்தில் பிரதிஷ்டை செய்யப்பெற்றுள்ள திருச்சொரூபங்கள் யாவும் பாலஸ்தானம் செய்யப் பெற்று; ஆலய மூலஸ்தானம் முதல் ஆலயம் முழுவதும் திருத்தி அமைக்கப் பெற்று, கோபுரமும் வர்ணம் பூசப்பெற்று மகாகும்பாபிஷேகம் செய்யவேண்டிய கட்டாயம் ஏற்பட்டுள்ளது. இதனை முன்நின்று செய்வதற்கும் பொதுமக்களால் தெரிவு செய்யப் பெறும் “திருப்பணிச் சபை” அல்லது பரிபாலன சபை அமைப்பது காலத்தின் கட்டாயமாகின்றது.

அத்துடன் ஆலயத்தின் தேரும் மிகவும் பழுதடைந்து எந்த நேரமும் அசம்பாவிதங்கள் நிகழக்கூடிய நிலையில் காணப்படுவதால்; சித்திரத் தேர் அமைக்க வேண்டிய சூழ்நிலையும் உருவாகியுள்ளது. எனவே; அம்பிகைக்கு திருப்பணி நிதி வழங்குவோர் தனி ஒருவர் செய்யும் திருப்பணிக்கு தங்கள் நேர்த்திகளை வழங்கி அவரை போஷிக்காது; வீட்டில் ஒரு உண்டியலில் போட்டு வைத்து, பொது மக்களால் தெரிவு செய்யப் பெறும் “திருப்பணிச் சபை” உருவாகும் வரை பொறுத்திருந்து அவர்களிடமே தங்கள் நேர்த்திகளை வழங்கி அம்பிகையின் திருப்பணிக்கு தங்கள் நன்கொடைகள், நேர்த்திகள் சென்றடைவதை உறுதி செய்து கொள்ளலாம்.      

அத்துடன் அவருக்கு திருப்பணி நிதி பெற்றுக் கொள்ளும்போது மாத்திரம் (ஏலவிற்பனை, திருப்பணி உண்டியல்) தானே திருப்பணிக்கு பொறுப்பானவர் என்பது ஞாபகத்திற்கு வருகின்றது. அதன் பின்னர் திருப்பணிக்கு கிடைத்த பணத்தின் தொகை எவ்வளவு என்பதை வெளிப்படுத்தவோ அல்லது தன்னிடமே திருப்பணிக்கு உரிய பணம் இருக்கின்றன, தானே திருப்பணி செய்விக்க வேண்டும் என்பதனை மறந்துவிடுகின்றார்.

அத்துடன்; ஆலயவாசலில் திருப்பணிச் சபையினரால் சுமார் நாற்பது வருடங்களுக்கு முன்பு அமைக்கப்பெற்ற “அன்னபூரணி” அன்னதான மண்டபத்தில் திருப்பணி சபையினரால் நியமிக்கப் பெற்ற அன்னதான தொண்டர் சபையினர்  சிறப்பான முறையில் அன்னதானம் வழங்கப்பெற்று வந்துள்ளமை யாபெரும் அறிந்ததே. அது போன்ற ஒரு அன்னதான சபை” உருவாக வேண்டும் என்பதே ஆலய நலன் விரும்பிகளின் ஆவலாக உள்ளது.

தற்பொழுது இவ் அன்னதான சேவை ஆலய தர்ம கர்த்தாக்கள்களினால்  முன்னுருமை கொடுக்கப் பெற்று நியமிக்க பெற்ற பிரமுகர்களிடம் ஒப்படைக்கப் பெற்று நடாத்தப் பெற்று வருவதனாலும், அவர்கள்  பொது மக்களின் நம்பிக்கையை இழந்தவர்களாக செயல் பெறுவதனாலும்; அன்னதானத்திற்கு நன்கொடை வழங்குவோர் தயக்கம் காட்டி வருகின்றனர். அதனால் அன்னதான சேவையும் சிறப்பிழந்து மந்தகதியில் இயங்கி வருகின்றது.

பொதுமக்களின் நன்கொடைகளுடன் சுமார் நாற்பது வருடங்களுக்கு முன்னர் அமைக்கப்பெற்ற அன்னதான மண்டபம் தற்போது திருத்த வேலைகள் எதுவும் இன்றி  பாழடைந்த மண்டபமாக காட்சிதருவது அதனை அமைப்பதற்கு பெருந்தொகைப் பணத்தை நன்கொடைகளாக வழங்கிய அடியார்களின் மனதை புண்படுத்துவதாக அமைந்துள்ளது. கடந்த சில வருடங்களாக வெளியிடப் பெற்ற அன்னதான சேவைக்கான வரவு செலவு அறிக்கையின் பிரகாரம் கடந்த காலங்களில் சுமார் மூன்று இலச்சம் ரூபாவிற்கு மேலான தொகை மிகுதியாக காட்டப் பெற்று இருப்பதுடன்; அவற்றை அன்னதான மண்டபத்தினை திருத்தி அமைப்பதற்கோ வசதிகளை மேம்படுத்துவதற்கோ பாவிக்காது வைப்பில் வைத்துள்ளதாக குறிப்பிடப்பெற்றுள்ளது.

அத்துடன்; உற்சவகாலத்தில் ஆலயத்திற்கு வருகைதரும் விரதகாரர்களுக்கு அன்னதானம் வழங்குவதற்காக பொதுமக்களின் பணத்தில் வாங்கப்பெற்ற கடாரம், சட்டிகள், தண்ணீர் எடுக்கும் பரல்கள் யாவும் திருப்பணிக்கு பொறுப்பானவரின் உறவினர்களின் அந்தியேட்டி, ஆட்டத் திவசம் போன்ற அசுபக் கிரிக்யைகளின் போது சமையலுக்காக அவர்களின் வீட்டிற்கு எடுத்துச் சென்று பாவிக்கப் பெறுவதாலும்; திருப்பணிக்கு பொறுப்பானவர்; தண்ணிர் எடுக்கும் பரல்களை தாம் புதிதாக வாங்கிய வயல்களுக்கு எடுத்துச் சென்று  தமது வயல் காணிகளின் வரம்புகளை சீமேந்தினால் கட்டுவதற்கு நீர் சேகரித்து வைக்க பாவித்ததினாலும்; அவை அசுத்தம் அடைந்து ”ஆசூசம்” அடைந்துள்ளதாக கருதி விரதகாரர்களில் பலரும் அன்னதான மடத்தில் சாப்பிடுவதை தவிர்த்து வருகின்றனார்.

இவற்றின் மூலம் கடந்த இருபது வருடங்களாக ஆலயத்தை பொறுப்பேற்று பரிபாலித்து வரும் கர்த்தாக்களின் கவனம் ஆலயத்தையோ அல்லது அதனோடு இணைந்த கட்டிடங்களையோ  திருத்துவதற்காக எதுவித முயற்சியும் செய்யாது அல்லது செய்ய இயலாது ”வருமானமே தமது குறி” என செயல்பெறுவது புலனாகின்றது. எனவே பொது மக்களின் பணத்தில் பொது மக்களால் ஆலயத்திற்கு வழங்கப்பெற்ற நிலத்தில் அமைந்துள்ள அன்னதான மண்டபத்தினை அயலூர் ஆலயங்களில் அமைத்துள்ளது போன்று காலத்திற்கு ஏற்ற வகையில் ”கலியாண மண்டபமாகவும், அன்னதான மண்டபமாகவும்” பாவிக்கக் கூடிய வகையில்திருத்தி அமைத்து சிறந்த முறையில் நடாத்துவதற்கும் பொது திருப்பணி சபையின் கீழ் இயங்கும் ”தொண்டர் சபை” மிக முக்கியமாகின்றது. 

இத் திருப்பணிச் சபையில்; ஆலய திருப்பணிகளில் முன் அனுபவம் பெற்றவர்களும், ஆலய உபயகாரர்களும், ஆலய நலன்விரும்பிகளும், கொடையாளிகளும், ஆலயத்தில் தொண்டாற்றிவரும் இளம் தொண்டர்களும், எம்மூர் புத்திஜீவிகளும், வெளிநாடுகளில் அம்பிகை அடியார்களிடம் பணம் சேகரிப்பதில் ஆர்வம் உள்ளவர்களும் உள்ளடக்கப்படுவார்கள்.   

அத் திருப்பணிச் சபை மூலம் எல்லா திருப்பணிகளும் இனிதே நிறைவுபெற எல்லாம் வல்ல எம்பிராட்டியை பிரார்த்திப்போமாக.

இறைவன்  இருக்கின்றாரா? அவரைக் காட்ட முடியுமா?
விஞ்ஞான உலகமே மனிதசக்திக்கு மேலான ஒரு சக்தி இவ்வுலகை ஆட்டிப் படைக்கின்றது என ஏற்றுக்கொண்டுள்ளது. அந்த சக்தியை இந்து சமயம் இறைவன் என அழைக்கின்றது. அதேபோல் ஒவ்வொரு சமயத்தை சேர்ந்தவர்களும் அந்த சக்தியை வெவ்வேறு பெயர்களால் அழைக்கின்றார்கள்.

இறைவன் என்றொரு சக்தி இருக்கின்றது. அது நித்தியமானது, எங்கும் நிறைந்தது. எல்லாம் வல்லது. அதனை மாய உலகில் ஊன உடம்பின் ஊனக்கண்களால் பார்க்க முடியாது. உணர முடியும். ஆனால் அகக் கண்களால் காணமுடியும்.

அகக் கண்களால் காண்பவற்றை பிறருக்கு காட்டமுடியாது. கனாக் காணும் போது காணும் காட்சி போன்றது. அகக் கண்களால் இறைவனை கண்ட சித்தர்கள், முனிவர்கள் தாம் கண்ட கோலத்தையே இறைவனின் சொரூபமாக அமைத்து தாமும் வழிபட்டு எம்மையும் வழிபட வைத்துள்ளார்கள். அவையே இன்று நாம் ஆலயங்களில் காணும் தெய்வசொரூபங்களாகும். இறைவன் இருக்கின்றார் என நம்பியவர்கள் ஆஸ்திகர். நம்பாதவர்கள் நாஸ்திகர். நம்பிக்கையே இறைவன்.

இறைவனை நாம் ஏன் வழிபட வேண்டும்?
இறைவனை நாம் தொழுவதால் இறைவனுக்கு எந்தப் பயனும் இல்லை. ஆனால், அழிவில்லாதவரும் இன்ப மயமானவருமான இறைவன் தம்மைத் தொழுபவர்களுக்கு அந்த அழிவில்லாத இன்பத்தை அடைய அருள் புரிவார். இவ் உலகில் நாம் காணும் இன்பங்கள் நிலையானவைகள் அல்ல.

அநித்தியமான இப் பூவுலகில் பிறந்துள்ள நாம் நித்தியமான சிவலோகம் செல்வதற்கான அருளைப் பெறவே இறைவனை வணங்குகின்றோம். கடவுளின் அருள் பெற்றவர்கள் என்றென்றும் இன்பத்தைப் பெற்று மகிழ்ந்திருப்பர். இந்த உடல் எடுத்ததின் பயன் இறை வழிபாடு செய்து அந்தப் பேரின்பத்தை அடைவதற்கே.

இறைவனை ஆலயத்தில் வணங்குவதற்கான காரணங்கள் என்ன? வேறு இடங்களில் இருந்து வழிபட முடியாதா?
முடியும். ஆனால் ஆலயம் இறையருளை சுலபமாக பெற்றுக்கொள்ளும் வகையில் சைவாகம விதிப்படி அமைக்கப்பெற்று, மந்திரம், யந்திரம், கிரியைகள், பாவனம் போன்றவற்றால் இறையருளை இலகுவாக இலாவகமாக பெற்றுக்கொள்ளும் இடமாக இருப்பதே முக்கிய காரணமாகும். இங்கு இறையருள் திருவருளாக எல்லோருக்கும் பொதுவாகவே விசிறப்பெறுகின்றது. ஆனால் அவரவர் பெற்றிருக்கும் பாத்திரத்திற்கு ஏற்ப, அதாவது இறை பக்திக்கு ஏற்ப பெற்றுக் கொள்ளும் விகிதம் வித்தியாசமாக அமைகின்றது என்பதே உண்மை.

மூலவர் வீற்றிருக்கும் பீடத்தின் கீழ் அத்தெய்வத்திற்குரிய மூலமந்திரம் பொறிக்கப்பெற்ற (பொன், ஐம்பொன், அல்லது செப்பாலான) யந்திரம் அமைந்துள்ளது. அந்த யந்திரமானது சிவாச்சாரியார் செய்யும் கிரியைகள் (அபிஷேகம், பூசைகள், தீபாராதனைகள்), ஓதும் மந்திரங்கள் (அர்ச்சனைகள்), செய்யப்பெறும் பாவனம் போன்றவற்றினால் உயிர்ப்படைந்து; பசுமாடு கன்றின் செய்கைகளால் மடி இரங்கி, பால்சுரத்தல்போல்; இறையருள் திருவருளாக இரங்கி மேலே அமர்ந்துள்ள சுவாமி சொரூபத்தினூடாக கண்ணுக்குத் தெரியாத கதிர்களாக வெளிவீசப்பெறுகின்றன.

அந்த திருவருள் கற்றைகள் ஆலய வாசலில் வழிபடும் போது நேரடியாகவும், ஆலய சுற்றாடலில் வழிபடும்போது தெறிப்படைந்த கதிர்கள் மூலமாகவும் வழிபடுவோரை சென்றடைகின்றன. அக் கதிர் அலைகள் ஆலய கோபுரம், தூபிகளில் அமைந்துள்ள லோகத்தினால் ஆன கலசங்கள் ஊடாக ஆலய சுற்றாடலுக்கும் வியாபிக்கின்றன. அதனாலேயே ஆலயதிற்குச் சென்று வழிபடுதல் சிறப்பாக கருதப்பெறுகின்றது.

இறைவனை நாம் ஏன் தேடிச் சென்று அருள் பெற வேண்டும்? இறைவன் எம்மை நாடி வந்து அருள் செய்யமாட்டாரா?

நோய் உள்ளவர்கள் தானே வைத்தியரை நாடிச் செல்ல வேண்டும். கன்மநோயால் பீடிக்கப்பெற்றவர்கள் நாமே. எம்மில் கன்மம் என்னும் வைரஸ் தொற்றியுள்ளது. அதனால் ஏற்படும் பிறப்பும், பிறப்பினால் ஏற்படும் வலியும் வேதனையும் எமக்குத்தானே இருக்கின்றது. எனவே நாமே வைத்தியரை நாடி பரிகாரம் தேடவேண்டும்.

வைத்தியரே நோயுற்றவரை நாடிச் சென்று பரிகாரம் செய்யும் சந்தற்பங்களும் உண்டு. அதற்கு தேவையான செல்வம் செல்வாக்கு எம்மிடம் இருக்க வேண்டும். புராணக் கதைகளிபடி வைத்தியரே நோயாளிகளின் குறைகளைத் தீர்த்து ஆட்கொண்டுள்ளார் என அறிகின்றோம். அவர்கள் ஞானம் என்னும் செல்வம் பெற்றவர்கள். அதனால் வைத்தியரே அவரை நாடிச் சென்று நோய் தீர்த்து ஆட்கொள்கின்றார். வேறு விதமாக கூறூவதாயின்;

மரத்திற்குத்தானே நீரின் தேவை இருக்கின்றது. நீருக்கு மரத்தின் வேரை நாடிச் செல்லவேண்டிய தேவை இல்லை. ஆனால் ஆற்றங் கரையருகே நிற்கும் மரங்களின் வேர்களை நாடி நீரே சென்று வேர்களுக்கு நீரை வழங்குகின்றது. இங்கே ஆற்றங்கரை மரங்கள் சித்தர்கள், ஞானிகளாகவும்; நாம் சாதாரண புலோக்காணியில் முளைத்த மரங்களாக நீர் நிலைகளை நாடாவேண்டியவர்களாக இருக்கின்றோம். அதனாலேயே நாம் இறைவனை நாடிச் சென்று இறையருள் பெற முனைகின்றோம்.

இறைவியின் அருள் கிடைக்கும் விதம்.
பசுவின் பாலைக் கறந்தெடுப்பதற்கு நாம் பல முறைகளை கையாளுகின்றோம். பசுக்கன்றை ஊட்டவிட்டு பால் கறப்பது சாதாரண மக்கள் செயும் பொதுவான ஒரு முறையாகும். ஆனால் பசுக்கன்று இல்லாது பசுவில்பால் கறந்தெடுப்பவர்களும் இருக்கிறார்கள். அதற்கு பல அனுபவங்களும் நுணுக்கங்களும் தெரிந்திருக்க வேண்டும்.

கன்றை விட்டு பால் கறப்பது எப்படி எனறு பார்ப்போம்; பசுவையும் கன்றையும் ஒன்றாக விடாது ஒரே இடத்தில் ஒன்றை ஒன்று பார்க்கக் கூடியதாக கட்டிவைப்பார்கள்.  பால் கறக்கும் நேரம் வந்ததும் பசுவுக்கு கொஞ்சப் புல்லோ, வைக்கோலோ போட்டு, கன்றை பால் ஊட்ட விடுவார்கள்.. கன்றானது தாய் பசுவிடம் சென்று பால் குடிக்க முலைக்காம்புகளைச் சூப்பும்.  சில வேளைகளில் பால் வராது போகவே தாய்ப் பசுவின் மடியை(முலையை) இடித்து "ம்பா"  "ம்பா" என்று கத்தும். தாய்பசு கன்றுக்குட்டியை தலையால் அரவணைத்து  நக்கும்.  அப்பொழுதுதான் மடி இரங்கி பால் சுரக்கும்.  பால் சுரந்ததும் கன்றுக்குட்டியை சிறிது குடிக்க விட்டு  பின் கன்றை விலக்கி பாலை கறந்தெடுப்பார்கள்.  பசுவானது பால் இரங்காவிட்டால் கன்றுக் குட்டிக்கு பால் வராது.  எமக்கும் கறந்தெடுப்பதற்கு பால் இருக்காது.  பசுவில் பால் இரங்க வேண்டுமாயின் பசு தன் கன்றுக்குட்டியை நக்கி அன்பு காட்ட வேண்டும்.   வேறு ஒரு பசுவின் கன்றாக இருந்தால் முகர்ந்து பார்த்து இடித்துத் தள்ளிவிடும்.  இவை நாம் அனுபவத்தில் கண்ட உண்மை.

தாய்ப்பசுவிடம் பாலை இரங்கப் பண்ணுவதற்காகவே கன்றுக்குட்டி"ம்பா" என கத்தி நான் உனது கன்று வந்திருக்கிறேன் பால் தாருங்கள் அம்மா என்று கூறிக் கொண்டே தாய்பசுவிடம் ஓடுகின்றது. பால் இன்னமும் வரவில்லையே என தாய்ப்பசுவுக்கு உணர்த்த மடியில் இடிக்கின்றது.  அப்போது பால் சுரக்க கன்று ஆனந்தத்துடன் குடிக்க ஆரம்பிக்கின்றது.

மேலே குறிப்பிட்ட நிகழ்ச்சியை, ஒரு ஆலயதில் நடைபெறும் பூசைகளோடு ஒப்பிட்டுப் பார்க்கும் போது பல உண்மைகள் எமக்குப் புரியும். பசு மாட்டை ஆலயமாகவும், பசுவின் கன்றை ஒரு குருவாகவும், பசுவிற்கு இரை போடுவதை பிரசாதம் படைப்பதாகவும்,  கன்று கத்துவதை மந்திரமாகவும், பூசைக் கிரியைகளும் மணி, மேளதாள ஓசைகளையும் கன்று தாயை இடித்து அன்பு காட்டுவதாகவும், பசுவின் பாலை இறைவனின் அருளாகவும்,  ஒப்பனை செய்யுங்கள். பால் சுரந்ததும் கன்றுக்குட்டி விலகிச் செல்ல அதனை வளர்த்தவர் கறந்தெடுப்பது போல், குருவானவர் மந்திரம், பாவனை, கிரியைகள் என்பவற்றின் மூலம் இறையருளைச் சுரக்கச் செய்ய பக்தர்கள் தங்கள் பக்திக்கு ஏற்றவாறு அருள் பெற்றுக் கொள்கின்றனர். அத்தோடு தானாகவே இறையருள் பெறக்கூடியவர்கள்சித்தர்கள், யோகிகள், ஞானிகள் என்றும் கூறலாம்.

பக்தர்கள் எல்லோருக்கும் ஒரே அளவினதான அருளையே இறைவி சொரிகின்றார். ஆனால் அவை அவர்கள் பெற்றிருக்கும் பாத்திரத்தின் அளவுக்கு ஏற்பவே அவர்களுக்கு கிடைக்கின்றது. அதாவது பக்தர்கள் எவ்வளவு பக்தி சிரத்தையுடன் வணங்குகின்றார்களோ அதன் அளவுக்கு ஏற்பவே அருளைப் பெற்றுக் கொள்கின்றனர்.

"அம்மாளே என மனமுருகி அழைத்தால் தாயாக வந்து அரவணைப்பாள்"
"மாயவினை தீர்த்தருளும் தாயே போற்றி
மன்னுபுவி காத்த மலைமகளே போற்றி
தூய புகழ் விளங்கு பணிப்புலத்து மேவும்
சோதி முத்துமாரியம்மா போற்றி போற்றி"


ஆத்தாளை, எங்கள் அபிராம வல்லியை, அண்டம் எல்லாம்
பூத்தாளை, மாதுளம் பூ நிறத்தாளை, புவி அடங்கக்i
காத்தாளை, ஐங்கணைப் பாசங்குசமும் கருப்புவில்லும்
சேர்த்தாளை, முக்கண்ணியைத், தொழுவார்க்கு ஒரு தீங்கு   இல்லையே

"மேன்மைகொள் சைவநீதி விளங்குக உலகமெலாம்"

"இன்பமே சூழ்க எல்லோரும் வாழ்க"
ஓம் சக்தி ஓம்

கணபதிப்பிள்ளை கனகரத்தினம்
ஆலய மூத்த ஆதீனகர்த்தா
பணிப்புலம்
பண்டத்தரிப்பு
03.10.2010


இணையங்கள் மலிந்து விட்ட இக் கால கட்டத்தில் ஆலயத்தில் எதுவித உரித்தோ, உரிமைகளோ அல்லது ஆலயம் பற்றிய அனுபவம் எதுவுமின்றி இவ் ஆலயத்தின் பெயரால் இணையத் தளங்கள் ஆரம்பிக்கப் பெற்று ஆலய வரலாறும், அறிவித்தல்களும் உண்மைக்கு மாறாக பதிந்திருப்பதை காணலாம்.

இவ் ஆலயத்தில் பிராமண குருமார் நித்திய, நைமித்திய, காமிக பூசைகள் செய்துவந்தமையும், திருப்பணிச் சபை இயங்கி வந்தமையையும், அவர்களால் ஆக்கபூர்வமான (ஆலய கொட்டகைகள், வசந்த மண்டபம், அன்னதான மண்டபம்) திருப்பணிகள் செய்யப் பெற்றதும் வேண்டுமென்றே மறைக்கப் பெற்றுள்ளன. அத்துடன் ஆலய திருப்பணிச் சபையாருடன் ஏற்பட்ட உரிமை பிரச்சனை காரணமாக ஆலயம் பூட்டப்பெற்று வழக்குகள் நடைபெற்றன என்பதனையும் மறந்ததுடன்; “இடைக்கால தீர்ப்பின்” பிரகாரம் வளிபடுவோர் சபை ஒன்பது வருடங்களுக்கு (1985-1994) மேலாக இவ் ஆலயத்தை பரிபாலித்து நித்திய, நைமித்திய, காமிக பூசைகளை பிராமண குருமார் மூலம் செய்வித்து வந்தமையையும் வேண்டுமென்றே மறைக்கப் பெற்றுள்ளமை குறிப்பிடத்தக்கது.

அத்துடன் பூசாரி வேலாயுதம் அவர்களின் பங்கிற்கு உரித்தானவர்களில் இலிங்கதாரிகள் மட்டுமே ஆதீன கர்த்தாக்கள் என்றும் மற்றவர்களை உரிமைகள்  அற்றவர்களாக மறைத்தும், பூசாரி தம்பிப்பிள்ளையின் பங்கிற்கு உரித்தானவர்களை மறந்தும் ஒருதலைப் பட்சமாக எழுதப் பெற்று இருப்பதையும் காணலாம். இவை யாவும் எழுதுபவனின் அறிவையும், வயதையும், நோக்கத்தையும் எடுத்தியம்புவனவாக இருப்பது கண்கூடு. ஒரு ஆலயத்தின் வரலாறு அவ் ஆலயத்தின் தகுதியான பரிபாலகரினால் மட்டுமே பதியப்பெற வேண்டும்.

அண்மைக்காலத்தில் நிகழ்வுற்ற மஹோற்சவ விழா கொடியேற்ற திருவிழாவின் போது வெளிநாட்டில் இருந்து வருகை தந்த இலிங்கதாரி ஒருவர் ஆலய வரலாறு எனக் கூறி வெளியிட்ட இசைத்தட்டின் மூலம் பணிப்புலம் முத்துமாரி அம்பாள் ஆலயம் பரம்பரை பரம்பரையாக தங்களால் 350 வருடங்கள் நித்திய நைமித்திய பூசைகள் செய்து வந்ததாக கூறப்பெற்றுள்ளது. தற்போது பூசகர்களாக இருப்பவர்கள் அனைவரும் சமய தீட்சை பெற்றதே 1979 ம் ஆண்டில் என்பதை மறந்துவிட்டனர். அத்துடன் அவ் இசைத்தட்டின் பிரகாரம் புளியங்கூடல் செருத்தனைப் பதியில் எழுந்தருளி அருள்பாலிக்கும் ”மஹாமாரி அம்மன்” ஆலய கருவறையில் மூலமூர்த்தியுடன், பணிப்புலம் முத்துமாரி அம்பாள் ஆலயத்தில் மிருகபலியிடுவதற்கு பாவித்த ஆசூசமான வேள்விக் கத்தி (ஆகம விதிகளுக்கு மாறாக) வைக்கப்பெற்று இருப்பதாக தவறான தவலைத் வெளிப்படுத்தி; அவ் ஆலயத்திற்கும், ஆலய ஆதீனகர்த்தவிற்கும் பங்கம் விளைவித்துள்ளார். இச் செய்தியானது அம்பிகை அடியார்கள் பலரினது மனதை புண்படுத்துவதோடு, மனவேதனையையும் ஏற்படுத்துகின்றது.

பணிப்புலம் முத்துமாரி அம்பாள் ஆலயத்தில் மிருகபலி இடுவதற்கு பாவித்த கத்தியானது ஆசூசம் என்பதனால் அதனை விலைக்கு வாங்கிய சாந்தை காளியம்பாள் ஆலயத்தில் அங்கு மிருகபலி நிறுத்தப் பெற்றமையால் வெளிப்பிரகாரத்தில் வைக்கப்பெற்று காளிகாம்பாளுக்கு பொங்கல் நடைபெறும்போது பலி கொடுப்பதற்காக (நீற்றுக்காய் வெட்டுவதற்காக) வைக்கப்பெற்றுள்ளமை குறிப்பிடத்தக்கது.

நன்றி




868/30.10.15

முத்துமாரி அம்மன் ஆலயம்

ஞான வேலாயுதர் ஆலயம்

சித்தி விநாயகர் ஆலயம் - சாந்தை

சம்புநாதீஸ்வரர் ஆலயம்

காடேறி ஞானபைரவர் ஆலயம்

BLOG COMMENTS POWERED BY DISQUS