Thursday, Jul 24th

Last update12:01:07 PM GMT

தலைப்புச் செய்திகள்:
You are here: உலகம் இலங்கை ஈழத்து சிதம்பரம் - மார்கழி திருவாதிரை விழாவும் அதன் சிறப்பும் - புதிய படங்கள் இணைப்பு

ஈழத்து சிதம்பரம் - மார்கழி திருவாதிரை விழாவும் அதன் சிறப்பும் - புதிய படங்கள் இணைப்பு

E-mail Print PDF

”ஓம் சிவாய நம”


ஈழத்துச் சிதம்பரம் என சிறப்பாக அழைக்கப் பெறும் சுந்தரேஸ்வரர் கோயில் ; காரைநகர் பிரிவிலே திண்ணபுரம் என்னும் இடத்தில் அமைந்துள்ளது. இந்த திண்ணபுரம் சிவன் கோயிலில் சிதம்பரம் தில்லை நடராசர் ஆலயத்தில் நடைபெறுவது போன்றே பெரும்பாலும் உற்சவங்கள் நடைபெறுவதால் இது ”ஈழத்துச் சிதம்பரம்” என சிறப்பு பெற்றுள்ளது.

மார்கழிமாதத்தில் வரும் திருவாதிரை நாளிற்கு ஒன்பது நாட்கள் முதல் (இவ் வருடம் 09.12.2013 அன்று) இவ் ஆலய திருவாதிரை விழா ஆரம்பமாகி,  ஒன்பதாவதநாள் (17.12.2013) தேர் உற்சவமும், பத்தாவதுநாள் 18.12.2013 திருவாதிரை அன்று  தீர்த்தோற்ச விழாவும் நடைபெற்று நிறைவு பெறும்.

மார்கழி மாதம் தஷிண அயனத்தின் இறுதி மாதமாகும். மார்கழி மாதத்தில் தில்லைச் சிதம்பரத்தில் கோவில் கொண்டருளிய நடராஜப் பெருமானைத் தரிசிக்க தேவர்கள் ஒன்றுகூடுவதாக ஐதீகம் உண்டு. தேவர்களுக்கு இம்மாதம் அதிகாலைப் பொழுதாகும். இக்காலத்தில் (வைகறையில்) சுவாமி தரிசனம் செய்வது உத்தமமாகக் கருதப்படுகின்றது. அக்காலத்தைப் பிரம்ம முகூர்த்தம் என்றும் அழைப்பர்.

திருவாதிரை நாளில், ஆடவல்லானாகிய நடராஜப் பெருமானுக்கு சிறப்பான வழிபாடுகள் நடைபெறுகின்றன. சிவபெருமானுக்கு உரிய நட்சத்திரம் திருவாதிரை. திருநாவுக்கரசர் பெருமான் சிவபெருமானை, "ஆதிரை நாள் உகந்தான், ஆதிரை நன்னாளான்” என்றெல்லாம் போற்றுகின்றார். மார்கழி மாதத்தில் திருவாதிரையில், தாண்டவ மூர்த்தியான நடராஜப் பெருமானை வழிபடுவது நல்லது என, காரணாகமம் கூறுகிறது. தமிழகத்திலும், இலங்கையிலும் அமைந்துள்ள சிவாலயங்கள் அனைத்திலும் திருவாதிரை விழா சிறப்பாக நடைபெற்று வருகின்றமை குறிப்பிடத்தக்கது.

எனினும் தில்லையில் நடைபெறும், "ஆருத்ரா தரிசனம்” மிகச் சிறப்பானது. சிதம்பரத்தில் ஆடவல்லான் கோவில் கொண்டு அனைவருக்கும் அருள் பாலிக்கின்றார். இதே போன்று ஈழத்து சிதம்பரத்திலும் மிகச் சிறப்பாக இடம்பெறுவதனால் சிறப்புப் பெறுகின்றது. "செல்வம் உயர்கின்ற செல்வர் வாழ் தில்லைச் சிற்றம்பலமேய செல்வன் கழல் ஏத்தும் செல்வம் செல்வமே” என, ஞானசம்பந்த பெருமான் போற்றுகின்றார்.

ஈழத்துச்சிதம்பரத்தில் உறையும் சுவாமியின் திருநாமம் சுந்தரேசுவரர். அம்பிகையின் திருநாமம் சௌந்தராம்பிகை அம்பாள். இவ்வாலயத்தின் தலவிருட்சங்களாக, அரசு, வன்னி, இலுப்பை ஆகியன காணப்படுகின்றன. ஆலயத்தீர்த்தங்களாக பரமானந்தகூபம், சித்தாமிர்தவாவி, துர்வாசசாகரம் ஆகியன கூறப்பட்டுள்ளன. பங்குனி, ஆடி, மார்கழி ஆகிய காலங்களில் வருடத்தில் மூன்றுமுறை திருவிழாக்கள் மிகச் சிறப்பாக நடைபெறும்.

இங்கு நடைபெறும் ”பங்குனி உற்சவம்”, பதினொரு தினங்கள் நடைபெறும். எட்டாம் நாளன்று சப்பரமும், ஒன்பதாம் நாள் இரதோற்சவமும், பத்தாம் நாள் அதாவது பங்குனி உத்தரத்தன்று தீர்த்தோற்சவமும், பதினோராம் நாளன்று திருக்கல்யாணமும் மிக விமரிசையாக நடைபெறும். இரதோற்சவத்தன்று, பிள்ளையார், சுப்ரமணியர் ஒரு தேரிலும், ஐயனார், சோமாஸ்கந்தர், வீரசத்தி அம்பாள், சண்டேசுவரர் ஒவ்வொரு தேரிலுமாக, ஐந்து தேர்களில் எழுந்தருளி வீதியுலா வந்து பக்தர்களுக்கு அருள்பாலிப்பார்கள்.  தீர்த்தோற்சவத்தன்று காலை நடராசப்பெருமான் மூன்றாம்வீதி வருதலும், அம்பாள் குதுசோபனவிழாவும், அதனைத் தொடர்ந்து சமுத்திர தீர்த்தமும் நடைபெறும். மாலையில் கொடியிறக்கம் இடம்பெறும்.

ஆடி உற்சவம் பத்துத் தினங்கள் நடைபெறும். ஆடிப்பூரத்திற்கு முன் ஒன்பது தினங்களும் திருவிழாக்கள் நடைபெற்று, ஆடிப்பூரத்தன்று தீரத்தம் நடைபெறும். ஒன்பதாம் நாள் இரதோற்சவம் நடைபெறும். இப் பத்துத் தினங்களும், இராஜராஜேஸ்வரி அம்பாள் திருவீதி வலம் வந்து அடியார்களுக்கு அருள் பாலிக்கின்றார்.

ஈழத்துச் சிதம்பரத்தில் நடைபெறும் ஏனைய திருவிழாக்களை விட மார்கழி மாதத்தில் நடைபெறும் திருவாதிரைவிழா (ஆதிரை விழா) மிகவும் சிறப்பு வாய்ந்தது. சிவபெருமானுக்குரிய நட்சத்திரம் திருவாதிரை ”ஆதியன் ஆதிரையான் அயன்மால் அறிதற்குரிய சோதியன்” எனச் சுந்தரமூர்த்தி சுவாமிகளும், ”ஆதிநாயகன் ஆதிரை நாயகன்” என அப்பர் சுவாமிகளும், ”ஆதியன் ஆதிரையான்” என்று சம்பந்தரும் குறிப்பிட்டுள்ளனர்.

நடராஜப்பெருமானுக்கு வருடத்தில் ஆறு அபிஷேகங்கள் நடப்பதாகவும், அவற்றுள் திருவாதிரையும் ஒன்றெனக் கூறப்பட்டுள்ளது. இத்திருநாட்களில் நடராசர் பெருமானுக்கு விசேட அபிஷேகம் நடைபெறும். இவ்விழா பத்து நாட்கள் நடைபெறும். மார்கழித் திருவாதிரையன்று தீர்த்தோற்சவமும், அதற்கு முதல்நாள் இரதோற்சவமும் நடைபெறும்.

திருவாதிரைத்திருவிழா நடைபெறுகின்ற பத்துத் தினங்களும் சுந்தரேசுவரப்பெருமானுக்கும், சௌந்தராம்பிகை அம்பாளுக்கும் விசேட அபிஷேகம் நடைபெற்று, மணிவாசகப் பெருமானுக்கும் பூசை நடைபெறும். அதன்பின் மணிவாசகப் பெருமானை, நடராசர் சன்னிதிக்கு எழுந்தருளச் செய்து, திருவெம்பாவை ஓதுதல் காலையும் மாலையும் நடைபெறும்.

அதனைத் தொடர்ந்து வசந்த மண்டபத்தில் சந்திரசேகரப்பெருமான், அம்பாள் சகிதம், பிள்ளையார், சுப்ரமணியர் ஆகியோருடன் இரண்டாம் வீதி உலா வந்து, அடியார்களுக்குக் காட்சி கொடுப்பார். மாலைப் பூசையின்பின் திருவெம்பாவை ஓதப்படும். ஒன்பதாம் நாளாகிய தேர்த்திருவிழாவன்று நடராசப்பெருமான், செவ்வந்திப்பூக்களினாலும், திருவாபரணங்களினாலும் அலங்கரிக்கப்பட்டு, ஆனந்தத்தாண்டவம் ஆடிக்கொண்டு, சிவகாமசுந்தரி அம்பாளோடு உள்வீதியில் பக்தரகள் புடைசூழ, மேள வாத்தியங்கள் ஒலிக்க, திருமுறைகள் ஓதுவோர் பஜனை செய்ய, உலா வருவார். இத்திருநடனக் காட்சியே திருக்கூத்துத் தரிசனம் எனப் போற்றப்படுகின்றது.

பின்னர் நடராசப் பெருமானும், ஏனைய மூர்த்திகளும் மூன்றாம் வீதியிற் பவனிவருவர். முதலாவது தேரில் பிள்ளளையாரும், வள்ளி தெய்வானை சமேத சுப்ரமணியப்பெருமனும், இரண்டாம் தேரில் பூரணை, புட்கலை சமேத ஐயனாரும், மூன்றாந்தேரில் நடராசப்பெருமானும், நான்காம்தேரில் சிவகாமசுந்தரி அம்பாளும், ஐந்தாம் தேரில் மாணிக்கவாசகப்பெருமானும் எழுந்தருளி வலம் வருவர்.

தேர்த்திருவிழாவன்று இரவு பதினெட்டு நாழிகை தொடக்கம் இருபத்து நான்கு நாழிகைவரையில் ஆதிரை அபிஷேகமும், சூரியோதயத்திற்கு முன் ஆருத்திரா தரிசனமும் நிகழும். திருவாதிரை நாளாகிய பத்தாம்நாள் மாலை, நடேசப்பெருமானுக்கும் சிவகாமசுந்தரி அம்பாளுக்கும் விசேபூசை நடைபெற்று, இரண்டாம் வீதியில் திருவுலாவருதல், திருவூடல், உள்வீதியில் தீர்த்தம் ஆகியன நிகழும். திருவாதிரைத்திருவிழா நடைபெறும் பத்து நாட்களும், அடியவர்கள் ஆசார சீலர்களாக விரதமிருந்து, தமது நேர்த்திக்கடன்களை நிறைவேற்றுமுகமாக அங்கப்பிரதட்சிணம் செய்தும்,  காவடியும் எடுப்பர்.

தில்லையை, சிதம்பரம் என அழைக்கிறோம். "சித்” என்பது அறிவு; "அம்பரம்” என்றால் ஆகாயம். அறிவு வெளியில் இறைவன் நடனமாடுவதால் இத்தலம், "சிதம்பரம்” என அழைக்கப்பெறுகின்றது. தாருகாவன முனிவர்களின் கர்வத்தை அடக்கி, இறைவன் ஆடிய நடனம், "ஆனந்த நடனம்” என அழைக்கப்பெறும். தாருகாவனத்தில் அன்று ஆடிய நடனத்தை; பதஞ்சலி முனிவரின் வேண்டுகோளின் படி தில்லையில் மீண்டும் ஆதிரை நன்னாளில் சிவபெருமான் ஆடியதாகக் கூறப்படுகிறது. அதனால் இந்த நாளில் நடைபெறும் தரிசனத்தை, ”ஆருத்ரா தரிசனம்” எனச் சிறப்பித்து அழைக்கிறோம். அன்று தான், "திருவாதிரை களி” என்ற அமுது, ஆடவல்லானுக்கு சிறப்பான அமுதாகப் படைக்கப்படுகிறது.

திருவாதிரை களி படைப்பதற்கான காரணம்:

சேந்தனார் ஓர் விறகுவெட்டி. அவர் சிதம்பரம் அருகேயுள்ள ஓர் ஊரில் வாழ்ந்து வந்தார். அவர் சிறந்த சிவபக்தர். தினமும் ஒரு சிவனடியாருக்கு உணவளித்துப் பின் தான் உண்டு உணவருந்துவார். ஒரு நாள் அதிகமாக மழைபெய்து விறகுகள் ஈரமாயின அதனால் அன்று அவரால் விறகு விற்க முடியவில்லை. அதனால் அரிசி வாங்க காசு அவரிடம் இல்லை. எனவே அன்று அவர் தன்னிடம் இருந்த கேள்வரகில் களி செய்து சிவனடியாரை எதிர்பார்த்திருந்தார். ஆனால் யாரும் தென்படவில்லை. மனம் நொந்த சேந்தனாரின் பக்தியை உலகிற்கு உணர்த்த விரும்பி நடராஜப் பெருமான் ஓர் சிவனடியார் வேடத்தில் சேந்தனார் இல்லம் ஏகினார். சேந்தனார் அகமகிழ்ந்து களியை சிவனடியாருக்குப் படைத்தார். சிவனடியார் களியை மிக விருப்பமுடன் உண்டதுமல்லாமல் எஞ்சியிருந்த களியையும் தனது அடுத்த வேளை உணவிற்குத் தருமாறு வாங்கிச் சென்றார்.

மறுநாள் காலையில் வழக்கம் போல் தில்லைவாழ் அந்தணர்கள் சிதம்பரம் கோயில் கருவறையைத் திறந்தனர். என்ன அதிசயம்; நடராஜப் பெருமனைச் சுற்றி எங்கும் களிச் சிதறல்கள். உடனே அரசருக்கு அறிவித்தார்கள். அரசர் அன்று இரவு தான் கண்ட கனவை எண்ணினார். கனவில் நடராஜப் பெருமான் தான் களியுண்ணச் சென்றதைத் தெரிவித்து இருந்தார். அதன்படி சேந்தனாரைக் கண்டு பிடிக்கும்படி அமைச்சருக்கு ஆணையிட்டார். ஆனால் அவரோ அன்று சிதம்பரம் நடராஜப் பெருமானின் தேர்த்திருவிழா நடந்துகொண்டிருந்தது. அதற்குச் சேந்தனாரும் வந்திருந்தார்.

எம்பெருமானைத் தேரில் அமர்த்திய பின், அரசர் உட்பட எல்லோரும் தேரை வடம்பிடித்து இழுத்தார்கள். மழைகாரணமாக சேற்றில் தேர் அழுந்திச் சிறிதும் அசையாது நின்றது. அரசர் மிகவும் மனவருந்தினார். அப்போது அசரீரியாக "சேந்தா நீ பல்லாண்டு பாடு" ன்று கேட்டது. சேந்தானாரோ ஒன்றும் அறியாத யான் எப்படிப் பாடுவேன் என்று நடராஜப் பெருமானைத் துதித்தார். எம்பெருமானும் அதற்கு அருள் புரிந்தார்.

சேந்தனார் இறைவன் அருளால் "மன்னுகதில்லை வளர்க நம்பக்தர்கள் வஞ்சகர் போயகல" என்று தொடங்கி "பல்லாண்டு கூறுதுமே" என்று முடித்துப் பதின்மூன்று பாடல்கள் இறைவனை வாழ்த்திப் பாடினார். உடனே தேர் நகர்ந்தது. சேந்தனாரின் கால்களில் அரசரும், அந்தணர்களும், சிவனடியார்களும் வீழ்ந்து வணங்கினார்கள். அரசர் தாம் கண்ட கனவைச் சேந்தனாருக்குத் தெரிவித்தார். சேந்தனார் அவர் வீட்டிற்குக் களியுண்ண நடராஜப் பெருமானே வந்தார் என்றதை அறிந்து மனமுருகினார். அன்றைய தினம் திருவாதிரை நாள் என்றும், அன்றுமுதல் இன்றும் ஆதிரை நாளில் நடராஜப் பெருமானிற்குக் ”களி அமுது” படைக்கபடுவதாகச் சொல்லப்பெறுகின்றது.

இவ் நிகழ்வை பின்பற்றியே மார்கழி நோன்பு - மார்கழி தோச்சல் விழா நிகழும் எல்லா ஆலயங்களிலும் 9ம் திருவிழாவின்போது சிவனுக்கும், அம்பிகைக்கும் ”களி அமுது” படைத்து, அடியார்களுக்கு பிரசாதமாக வழங்கப் பெறுகின்றது. பணிப்புலம் முத்துமாரி அம்பாள் ஆலயத்திலும் இவ் வழமை பலகாலமாக பின்பற்றப் பெற்று வருவதுடன்; தில்லை சிதம்பரத்தில் நிகழ்வதுபோல் விழாக் காலங்களில் மாணிக்கவாசகர் பெருமான் இறைவியின் முன் திருவாசகம் பாடிய வண்ணம் வீதி வலம் வந்து பக்தர்களுக்கு அருள் பாலிக்கின்றார்.

ஈழத்து சிதம்பரத்தின் சிறப்பு
சைவம் என்பது சிவனுடன் சம்பந்தமாவது என்று திருமூலர் சைவத்துக்கு இலக்கணம் கூறுகின்றார். சிவனை முழுமுதற் கடவுளாகக் கொண்டது சைவ சமயம். ஈழத்தில் சிவனை முழுமுதற் கடவுளாகக் கொண்ட சிவவழிபாடு மிக மிகத் தொன்மையுடையதாகக் காணப்படுகின்றது. பழந்தழிழர்கள் முழுமுதற் கடவுளாகிய சிவனை ஆதிகாலத் தொட்டு வணங்கி வந்துள்ளனர்.

விஜயன் இலங்கைக்கு வந்த காலமாகிய கிமு 543 இல் ஈழத்தில் ஐந்து ஈஸ்வரங்கள் இருந்ததாக வரலாறு கூறுகின்றது. இத்தகைய தொன்மைபெற்ற சிவவழிபாடு யாழ்ப்பாணத்திலும் அதனைச் சூழவுள்ள தீவுப்பகுதிகளிலும் பல நூற்றாண்டுகளாகப் பின்பற்றப்பட்டு வருகின்றது. அவ்வாறே காவல் தெய்வமாகப் போற்றப்படும் ஐயனார் வழிபடும், இப்பகுதிகளில் சிறப்புப் பெற்ற வழிபாடாகக் காணப்படுகின்றது. இவ்விரு வழிபாட்டுமுறையும் சிறந்து விளங்குமிடமாகக் காணப்படுவது காரைநகர் எனும் பதியாகும்.

சில ஊர்கள், அங்கு அமைந்துள்ள கோயில்களினாலும் பெருஞ் சிறப்பையும், புகழையும் பெறுகின்றன. இதற்குச் சான்றாக விளங்குவது நல்லூர், தெல்லிப்பளை, பொன்னாலை, காரைநகர் போன்றவைகளாகும். திருக்கோயில்கள் இல்லா ஊரை அடர்ந்த காட்டிற்குச் சமமானதென அப்பர் பெருமான் கூறியுள்ளார். இக்காரணத்தினால், எல்லாப்பணிகளையும் விட அறப்பணிமூலம் சமுதாயத்தை மேன்மைப்படுத்தி, முன்னிலைக்குக் கொண்டுவரப் பெரியோர்கள் தலைப்பட்டனர். இக்கோயில்கள் மக்களிடையே ன்மீக எழுச்சி ஏற்படவும், பண்பாடு சிறந்தோங்கவும் பெரிதும் உதவின. காரைநகரிலும் காணப்பெறுகின்ற கோயில்கள் இப்பணியில் ஈடுபட்டு மக்கள் வாழ்வு பல வழிகளிலும் மேன்மைபெற உதவியுள்ளன.

ஈழத்துச் சிதம்பரம் என்று ஏற்றிப் போற்றப்படும் காரைநகர் சிவன்கோயில் வரலாறும், அக்கோயில் வளர்ச்சியும் மிகச் சிறப்புடையவை. தென்னிந்தியாவிலே புகழ்பெற்ற சிவத்தலமான சிதம்பரத்திலே பின்பற்றப்படுகின்ற கிரியை மரபுகளைப் பின்பற்றும் பாரம்பரியம் காரணமாகக் காரைநகர்ச் சிவன்கோயில், ”ஈழத்துச்சிதம்பரம்” என்னும் சிறப்புப் பெயரைப்பெற்றுள்ளது. தென்னிந்தியாவிலுள்ள தில்லைத் திருத்தலம் எவ்வாறு சைவர்களால் போற்றப்படுகின்றதோ, அவ்வாறே இலங்கையிலுள்ள சைவமக்களால், ஈழத்துச்சிதம்பரம் எனப் போற்றப்படும் பெருமையைக் காரைநகர்ச் சிவன்கோயில் பெற்றுள்ளது. இக்கோயில் காரைநகரின் வடகீழ்த்திசையில் ”கசூரனா கடற்கரைக்கு” அண்மையில் திண்ணபுரம் என்னும் திருப்பதியில் அமைந்துள்ளது.

இலங்கையின் வடமாகாணமாகிய யாழ்ப்பாணத்தைச் சூழவுள்ள ஏழு தீவுகளும், சப்ததீவுகள் என அழைக்கப்படுகின்றன. இவற்றுள் யாழ்ப்பாணத்திற்கு வடமேற்குத் திசையிலே, இருபத்திரண்டு கிலோமீற்றர் தூரத்திலுள்ளது காரைத்தீவு. இத்தீவு தற்காலத்தில் ”காரைநகர்” என அழைக்கப் பெறுகின்றது. இத்தீவின் மேற்கு வடக்குப் பக்கங்களில் பாக்குநீரிணையும். கிழக்குப் பக்கத்தில் சிலகாலங்களில் வற்றுந் நன்மை கொண்ட பொன்னாலைக் கடலும், தெற்கில் அகலங் குறைந்ததும், சிறிது ஆழமானதுமான ஊர்காவற்துறைக் கடலும் சூழ்ந்து காணப்படுகின்றன.

காரைநகர், எழு கீலோமீற்றர் நீளமும் நாலரைக் கிலோமீற்றர் அகலமுங்கொண்டதாகக் காணப்படுகின்றது. நாற்புறமும் கடல் சூழ்ந்து காணப்பட்டமையால், இங்கு வாழும் மக்கள் இப்பிரதேசத்திற்குரிய பண்பாடு நாகரிகக்கோலங்களில் கலப்பேற்படாது, தமக்கென ஒரு பண்பாட்டு மரயைப் பேணிக்காத்துள்ளனர். இங்கு வாழ்வோர் தமக்கெனச் சமய, சமூக பண்பாட்டு வரலாற்றைக் கொண்டவர்களாகக் காணப்படுகின்றார்கள். அத்தோடு கல்வியில் சிறந்த அறிவுடையோரையும், பெருஞ் செல்வந்தர்களையும் கொண்டதாகவும் இந்நகர் விளங்குகின்றது. தமது ஊரிலே கிடைத்த வளங்களைப் பயன்படுத்தித் தம்மையும், ஊரைய உயர்த்தும், ஆற்றல்பெற்றவர்களாகவும் இப்பிரதேச மக்கள் காணப்படுகின்றனர்.

இத்தீவிலே பழங்காலத்தில் காரைச்செடிகள் அதிகக் காணப்பட்டமையினால், காரை தீவு என அழைக்கப்பட்டது. இத்தீவு, கி.பி 1869 ஆம் ஆண்டில் அக்காலத்திலிருந்து அரச அதிபராகிய துவனம் துரை என்பவரால் யாழ்ப்பாணப்பட்டினத்துடன் வீதிமூலம் இணைக்கப்பட்டு, தீவு என்ற நிலையிலிருந்து நகராக மாற்றம் பெற்றது. இதன் பின்னர் இப்பிரதேசம் பல துறையிலும் வளர்ச்சி பெற்றுக் காணப்பட்டது. காரை தீவு என்ற பெயர் இலங்கையில் வேறிடங்களிலும் காணப்படுகின்றமையால், அக்கால அரசுத் தொடர்புகளில் பிரச்சினைகள் காணப்பட்டது. இதன் காரணமாக, 1923 ஆம் ஆண்டு, அக்கால அரசு காரை தீவு என்ற பெயரைக் ”காரைநகர்” என மாற்றியமைத்தது. ஒல்லாந்தர் ஆட்சியில் இத்தீவை அம்ஸ்றெர்டாம் (Amsterdam) என அழைத்தனர்.

ஆதியிலிருந்தே ஈழத்திற்கும், தமிழ்நாட்டிற்குமிடையே நெருங்கிய தொடர்புகள் காணப்படுள்ளன. தென்னிந்தியாவைத் தமிழ் மன்னர்கள் ஆட்சி செய்த காலத்தில், சிற்சில காலப்பகுதிகளில் ஈழமும் இவ்வரசர்களின் ஆளுகைக்குட்பட்டது. இத்தமிழ் அரசர்கள், சைவமும் தமிழும் தமது இரு கண்ணெனப் போற்றி வளர்த்துள்ளனர். இவ்வரிசையில் சோழ நாட்டிலிருந்து இலங்கைக்கு வந்து, சைவத்திருப்பணிகள் செய்தவர்களுள் குளக்கோட்டு மன்னன் குறிப்பிடத்தக்கவன்.

இம்மன்னன் கி.பி.436 ஆம் ஆண்டளவில் இலங்கைக்கு வந்து கோணேசகோயிலைப் புதுப்பித்தும் பெருப்பித்தும் கட்டியுள்ளான் என்று கூறப்பட்டுள்ளது. 'முன்னே குளக்கோட்டன் மூட்டுத் திருப்பணியைப் பின்னே பறங்கி பிரிக்கவே...' என்ற கல்வெட்டு வரிகள், குளக்கோட்டு மன்னன் இலங்கைக்கு வந்தமையையும். அவன் சிவத்தொண்டையும் புலப்படுத்தியுள்ளது. இம்மன்னனால் காரைநகரில், வியாவில் என்னும் இடத்தில் சோழர்காலச் சிற்பமுறைப்படி ஐயனார் கோயில் கட்டப்பட்டது. காரைநகரில் முதன்முதல் அமைக்கப்பட்ட திருக்கோயில் இதுவெனக் குறிப்பிடுவர்.

ஏழுநிலைக்கோபுரத்துடன் காணப்பட்ட இக்கோயிலின் கும்பாபிஷேகத்தை நடத்த, குளக்கோட்டு மன்னன் திருவுத்தரகோசமங்கையிலிருந்து சுந்தரேசுவரக் குருக்களையும் மங்களேசுவரக் குருக்களையும் அழைப்பித்தான் என்றும் இவற்றைச் செப்புச்சாதனத்தில் எழுதிக்கொடுத்து, இவர்களையே கோயில் அர்ச்சகர்களாக நியமித்தான் என்பதும் வரலாறாகக் காணப்படுகின்றது. இவர்களது வழித்தோன்றலே ஈழத்துச்சிதம்பரத்திலே அறுபத்திநான்கு ஆண்டுகள் சிவாச்சாரியாராகப் பணிபுரிந்த சிவஸ்ரீ கணபதீசுவரக்குருக்கள் ஆவார். இக்குரு பாரம்பரியம்பற்றி ஈழத்துச் சிதம்பர புராணத்திலே கூறப்பட்டுள்ளது.

இன்னோர் சந்தர்ப்பத்தில், வியாவில் ஐயனார்கோயிலில் பூசை செய்வதற்குத் தகுதியுடைய குருக்கள்மாரை அழைத்து வர, முத்துமாணிக்கஞ் செட்டியார் என்பவர், இந்தியாவுக்குச் சென்றிருந்தார். அப்பொழுது இராமநாதபுரமன்னர் சோமசுந்தரசேதுபதி மகாராசாவின் வேண்டுகோளுக்கிணங்கி திருவுத்தரகோசமங்கை ஆலயத்திலே, பரம்பரை பரம்பரையாகப் பூசை செய்து வந்த அந்தணர்கள், அப்பகுதியில் ஏற்பட்ட கலகம் காரணமாக இடம் பெயர்த்து இராமேஸ்வரத்திலே வசித்து வந்தார்கள். இவ்வாறு வந்து தங்கிய அந்தணர் குடும்பத்தினர், முத்துமாணிக்கஞ் செட்டியாரின் அழைப்பையேற்று, ஈழத்துலுள்ள காரைநகருக்கு வந்து, அங்குள்ள வியாவில் ஐயனார்கோயிலில் பூசை செய்து வந்தனர். கி.பி.1518 இல் முத்துமாணிக்கம் செட்டியாரால் ஐயனார்கோயில் கும்பாபிஷேகம் நிறைவேற்றப்பட்டுள்ளது.

இக்காலப்பகுதியில் ஐயனார்கோயில் செல்வச்செழிப்புள்ள கோயிலாகக் காணப்பட்டுள்ளது. வியாவில் ஐயனார்கோயிலின் செல்வச் செழிப்புக் காரணமாக, போத்துக்கேயர் கி.பி. 1618 இல் இக்கோயிலைச் சூறையாடி இடித்துத்தள்ளினர். அக்காலத்தில் ஐயனார்கோயிலில் பூசைசெய்த அந்தணர், போத்துக்கேயரின் அநியாயங்களைக் கண்டு அஞ்சி, மணற்காட்டு மாரியம்மன் கோயிலில் சென்று வசித்துள்ளனர்.

இவ்வாறான வரலாற்றுப்பின்னணியில் ஏறக்குறைய கி.பி.1770 ஆம் ஆண்டுக்கு முன், அமைக்கப்பட ஆண்டிக்கேணி ஐயனார் கோயிலே தற்காலத்தில் ஈழத்துச் சிதம்பரம் எனப் அழைக்கப்பட்ட பெரியவர் ஒருவர், தமிழ்நாட்டிலுள்ள இராமநாதபுரத்திலிருந்து புறப்பட்டு, ஈழத்திலுள்ள தலங்களைத் தரிசிக்க விரும்பினார். அவ்வாறே எல்லாத் தலங்களையும் தரிசித்தபின் திண்ணபுரத்திலிருந்த ஐயனார் கோயிலைத் தரிசிக்க அவ்விடத்திற்கு வந்தார். அங்கிருந்த கோயில், அன்னியரால் இடிக்கப் பட்டிருந்தது. அவர் தம்முடன் கொண்டுவந்த வைரவசூலத்தை அங்குள்ள அரசமரத்தடியில் வைத்து வழிபட்டு வந்தார். இவர் களபூமி, காரைநகரைச் சேர்ந்த அன்பர் என்று சில குறிப்புக்களில் கூறப்பட்டுள்ளது.

ஈழத்துச் சிதம்பரமெனப் போற்றப்படும் இவ்வாலயம் உருவாவதற்கு மூலகர்த்தாவாக இருந்தவர்கள் பெரியவர் ஆண்டியும், அன்பர் அம்பலவி முருகரும் ஆவர். அம்பலவி முருகரைப்பற்றிய குறிப்புகளையும், அவர் செய்த பணிகளையும் பற்றி நாம் அறிந்து கொண்ட அளவிற்கு, இக்கோயிலின் ஆதாரபுருஷராக விளங்கிய பெரியவர் ஆண்டியைப்பற்றித் தெரிந்து கொள்ள முடியவில்லை. அவரைப்பற்றிய ஆதாரபூர்வமான குறிப்புக்கள் கிடைக்காமையும் அவர் இராமநாதபுர மாவட்டத்திலிருந்து யாத்திரை வந்த அன்பராகவே இருக்க முடியும் என்பதை வலியுறுத்துகின்றது.

ஆதிகாலத்திலிருந்தே இறைவனைக் குறியீடாகக் கொண்டு வணங்கும் அடையாள வழிபாட்டுமுறை காணப்பட்டுள்ளது. சிந்துவெளிப்பிரதேசத்திலும் அடையாள வழிபாட்டைக் குறிக்கும் பல பொருட்களை ஆய்வாளர்கள் கண்டுபிடித்துள்ளனர். ஈழத்தின் வடபகுதியிலும், அதனைச் சூழவுள்ள தீவுப்பிரதேசங்களிலும் அடையாள வழிபாட்டுமுறை பிரபல்யம் பெற்றுக் காணப்பட்டுள்ளது. அடையாள வழிபாட்டிற்கு ஆகமமுறைப்படி அமைந்த ஆலயங்களோ, அன்றி கிரியை மரபுகளோ வேண்டப்படவில்லை. பூவும், நீரும் மட்டுமே கொண்ட அத்மார்த்த வழிபாட்டு முறையாக இவ்வழிபாட்டு முறை காணப்பட்டது. இவ்வழிபாட்டில் தாம் பேசும்மொழியில் இறைவனைத் துதிக்கும் மரபும் காணப்படுகின்றது. இறைவனை மனத்தகத்துள் காணும் மரபும் இவ்வழிபாட்டிற்குரியதாகப் பேணப்படுகின்றது. இதனையே திருநாவுக்கரசர்.

மனத்தகத்தான் தலைமேலான் வாக்கிலுள்ளான்
வாயாரத்தன்னடியே மாடுத் தொண்டர்
இனத்தகத்தான் இமையவர் தம் சிரத்தின் மேலான்

என்று குறிப்பிட்டுள்ளார். சிவலிங்கம், வேல், சூலம் யாவும் அடையாள வழிபாட்டின் வெளிப்பாடுகளே. மக்கள் தமது வாழ்வை ஆரம்பித்த காலத்திலிருந்தே, வேட்டையாடும் பொருட்களை வைத்துச் சடங்குகளை நடத்தி வழிபட்டு வந்துள்ளனர். மறவர் தமது போராயுதங்களை வழிபட்டுள்ளனர். இவ்வாறான வழிபாட்டின் வளர்ச்சியாகவே தெய்வச் சின்னங்களை வழிபடும் வழக்கமும் காணப்படுகின்றது.

இக் கிராமத்தில் வாழ்ந்த அம்பலவி முருகராலும், அவரது சந்ததியினராலும், ஊர்மக்களாலும், சுந்தரேஸ்வரப்பெருமான், சௌந்தராம்பிகை, விநாயகர், சுப்ரமணியர், நடராசப்பெருமான், சோமாஸ்சுந்தர் முதலான மூர்த்திகளுக்கும் ஆலயங்கள் கட்டப்பட்டன. அம்பலவி முருகர் ஐயனார் எழுந்தருளுவதற்கு வேண்டிய உற்சவ மூர்த்தியொன்றைச் செய்விக்க விரும்பி, சிற்பி ஒருவரிடம் சென்று, அதற்குரிய பொருளைக் கொடுத்து தமது எண்ணத்தைத் தெரிவித்தார். சிற்பி திருவுருவத்தைச் செய்து அதனைச் செப்பஞ் செய்யாமல் வைத்திருந்தார். அம்பலவி முருகர் திருவுருவத்தைப் பெற்றுக்கொள்வதற்காகச் சிற்பியிடம் சென்றபோது, அவர் செப்பஞ் செய்யாத திருவுருவச்சிலையை முருகருக்குக் காட்டினார்.

அதன் அழகில் மனதைப்பறிகொடுத்த முருகர், அப்பொழுதே அத்திருவுருவத்தைத் தரும்படி சிற்பியைக் கேட்டார். திருவுருவத்தை முறையாகச் செய்து தருவதாகக் கூறிய சிற்பி அதனைச் செப்பஞ்செய்யத் தொடங்கிய போது, அத்திருவுருவத்தினின்றும் உதிரம் வடியத் தொடங்கியது. இதனைக் கண்டு ஆச்சரியமடைந்த சிற்பி, செப்பஞ் செய்யாமலே திருவுருவத்தை முருகரிடம் கொடுத்தார். அத்திருவுருவம் செப்பஞ் செய்யப்படாத நிலையிலேயே கும்பாபிஷேகம் செய்யப்பட்டுப் பூசிக்கப்பட்டு வருகின்றது.

இதன் பின்னர் ஐயனார் கோவிலுக்கு வடக்குப் பக்கமாகச் சிவன்கோயிலைக் காட்டுவித்தார். கோயிலில் பிரதிஷ்டை செய்வதற்கு வேண்டிய சிவலிங்கத்தை எங்கு பெறுவதெனச் சிந்தனையில் ஆழ்ந்தார். அப்பொழுது அம்பலவி முருகரது கனவில் இறைவன் தோன்றி, சிதம்பரத்திலுள்ள ஒரு சிற்பியை அடையாளங்காட்டி, அவரிடம் பதினாறு சிவலிங்கங்கள் உண்டென்றும், அவற்றுள் தான் அடையாளங் காட்டுவதைப் பெற்று வரும்படியும் தெரிவித்து மறைந்தார்.

இறைவன் திருவுளப்படி முருகரும் சிதம்பரம் சென்று, இறைவன் கனவிலே அடையாளங் காட்டிய சிற்பியைக் கண்டு, தமது கருத்தைத் தெரிவித்தார். சிற்பியும் அவர் கூறியதைக் கேட்டு ஆச்சரியமடைந்து, தம்மிடமுள்ள பதினாறு சிவலிங்கங்களையும் அவரிடம் காட்டினார். முருகர் ஒவ்வொன்றாகப் பார்வையிட்டபோது, அவற்றுள் ஏழாவது சிவலிங்கத்தைப் பார்வையிடும்போது, அச்சிவலிங்கத்திடமிருந்து காற்று உயர்ந்து எழுவதைக் கண்டு, அதுவே இறைவன் அருட்குறிப்பென உணர்ந்து, அச்சிவலிங்கத்தைப் பெற்றுக் கொண்டார்.

சைவ வழிபாட்டிலே இலிங்கம் முக்கிய இடத்தைப் பெறுகின்றது. சிவனுக்குக் கோயில் அமைந்துள்ள இடங்கள் எங்கும், முக்கிய விக்கிரகமாக இலிங்கத்தையே நிறுவுவர். இந்தியாவிலும், இலங்கையிலும் சிவன்கோயில்களில், சிவனுடைய மூர்த்தி பேதங்களை வழிபட்டாலும், கருவறைகளில் இலிங்கமே நிறுவப்படுகின்றது.

சிவனுக்கெனச் சிறப்பாக உள்ள திருமேனிகள் மூன்று. அவை உருவத்திருமேனி, அருவத்திருமேனி, அருவுருவத்திருமேனி எனப்படும். உருவத்திருமேனி கை, கால் முதலிய உறுப்புக்களுடன் கூடியது. அருவத்திருமேனி ஊனக் கண்களுக்குப் புலப்படாதவாறு நுண்ணியது. இவ்விரண்டிற்கும் புறம்பான நிலையில் உருவமும் அருவமும் கலந்த நிலையில் அருவுருவத்திருமேனி காணப்படும். உருவத்திற்கு வேண்டிய கை, கால் இல்லாததால் அருவமாகியும், கண்ணால் பார்க்கும்பொழுதும், கையால் தொடும்பொழுதும் உணர்த்துக்கதாகி உருவமாகியும் இருநிலைகளைக் கொண்டு காணப்படுவது அருவுருவத் திருமேனி. இச்சிறப்புப் பெற்ற அருவுருவத்திருமேனியாக விளங்குவது இலிங்கம். லிங்கம் என்ற சமஸ்கிருதச் சொல்லுக்கு அடையாளம் என்பது கருத்து. சிவனைக் குறிக்கும் குறியாக நிறுவப்பட்டமையால் இது லிங்கமாயிற்று.

இவ்வாறான சிறப்புடைய இலிங்கத்தைத் தெரிவு செய்த முருகர், சிதம்பரத்திலே தங்கியிருந்து அம்பிகை, விநாயகர், சுப்ரமணியர், சண்டேசுவரர், நந்தி, பலிபீடம் முதலான திருவுருவங்களையும் செய்வித்துக்கொண்டு, காரைநகர் திண்ணபுரத்திற்குத் திரும்பினார். தாம் அமைத்த சிவன்கோயிலில் அத்திருவுருவங்களைப் பிரதிஷ்டை செய்தார். முருகர் கொண்டு சென்ற சிவலிங்கப்பெருமானதும், அம்பாளினதும் அழகைக் கண்ட அனைவரும் வியந்து போற்றினர். சிவலிங்கத்தைச் சுந்தரேசுவரர் என்றும், அம்பாளைச் சௌந்தராம்பிகை என்றும் திருநாமமிட்டும் போற்றி வணங்கினர். சுந்தரம், சௌந்தரம் என்னும் சொற்கள் அழகைக் குறிப்பனவாகும். இத்திருவுருவங்கள் இறைவனை நினைவுகூர்ந்து, மனதால் கிரிகிப்பதற்குத் துணை நிற்கின்றன. அத்தோடு இறைவன் பெருமையினையும் அறிவதற்குக் கருவிகளாகக் காணப்படுகின்றன.

இவ்வாறான நிலையில் சோமாஸ்கந்தமூர்த்தியின் திருவுருவத்தைச் செய்விப்பதற்காகத் தன்மகன் சண்முகத்தாருடன், அம்பலவி முருகர் மீண்டும் சிதம்பரம் சென்றார். சிற்பிகளிடம் தமது எண்ணத்தைத் தெரிவித்து, சோமாஸ்கந்தமூர்த்தியின் திருவுருவத்தைச் செய்து தரும்படி கேட்டுக்கொண்டார். திருவுருவங்களைச் செய்யும் சிற்பி, இருமுறை சோமாஸ்கந்தமூர்த்தியைச் செய்ய முனைந்தபோதும் கருச்சிதைத்து விட்டது. இதனால் வேதனையடைந்த முருகர் இதுவும் இறைவன் திருவிளையாடலே என்றெண்ணித் தன் காதுகளில் அணிந்திருந்த, பொற்கடுக்கன்களைச் சிற்பியிடம் கொடுத்து, அவற்றையும் சேர்த்து உருக்கி வார்க்கும்படி பணித்தார். இம்முறை திருவுருவம் மிக அழகாக வார்க்கப்பட்டது. இதனைக்கண்டு ஆனந்தமுற்ற முருகர், இறைவனோடு இரண்டறக் கலந்தார். முருகருடன் சென்ற மகன் சண்முகத்தார், சிதம்பரத்திலேயே தந்தையுடைய இறுதிக்கடன்களைச் செய்து முடித்தார். சிலநாட்களின் பின்னர், சோமாஸ்கந்தமூர்த்தியைத் திண்ணபுரம் கொண்டுவந்து, கும்பாபிஷேகத்தையும் சிறப்பாக நடத்தி முடித்தார்.

சிவனது மூர்த்திபேதங்களுள் சோமாஸ்கந்தமூர்த்தி திருவுருவம், மிக முக்கியத்துவம் பெற்றது. இம்மூர்த்தியானது. இறைவன் பெருந் தத்துவங்களை அடிப்படையாகக் கொண்டு தோற்றம்பெறும் நிலையைச் சுட்டுகின்றது. சோமாஸ்கந்தமூர்த்தியின் நிலை, இச்சா சக்தியையும், கிரியாகசக்தியையும், ஞானசக்தியையும் கொண்டதாய் பஞ்சகிருத்தியங்களையும் லீலையாகப் புரிந்து நிற்கும் நிலையாகும். இம்மூர்த்தியைத் தேர்த்திருவிழா போன்ற மிகமிக முக்கியமான தினங்களில் மட்டுமே திருவுலாக்கொண்டு எழுந்தருளச் செய்வது பொதுவான வழக்கமாகும்.

காரைநகர் சிவன்கோயிலிலே காணப்படுகின்ற நடராசர் திருவுருவம் மிகவும் சிறப்பானது. வியாக்கிரபாதமுனிவரும், பதஞ்சலி முனிவரும் திருவடியின் இருமருங்கிலும் தொழுதேத்த, ஐம்பத்தியொரு சுடர்களைக் கொண்ட வட்டத்திருவாசியுடன் காணப்படுகின்றது. இத்திருவுருவத்தை ஈழத்துச்சிதம்பரத்திலேயே தங்கியிருந்து வார்த்துக் கொடுத்தவர் சோழபுரத்துக் குருசாமி ஆசாரியார் அவர்கள். மேலே குறிப்பிட்ட பாவனையிலே காணப்படுகின்ற நடராசர் திருவுருவம் இந்தியாவிலே ஓரிரு இடங்களிலே மட்டும் காணப்படுவதாக, சிற்பக்கலையில் நிபுணரான திரு.தொ.மு பாஸ்கரத்தொண்டமான் அவர்கள் கூறியுள்ளார். இவர் 1963 ஆம் ஆண்டு ஈழத்துச் சிதம்பரத்தைத் தரிசித்த பின்பு அழகும் அற்புதமும் நிறைந்த நடராசர் திருவுருவத்தைப் பற்றி மேற்கண்டவாறு குறிப்பிட்டுள்ளார்.

இறைவன் புரியும் ஐந்தொழில்களையும் தெளிவாகவும் இலகுவாகவும் ஒருங்கே காட்டுவது நடராச வடிவம். நடராச வடிவம் எவ்வாறு அமைக்கப்பட வேண்டும் என்பதைப் பற்றி ஆகமங்களிலும், சில்பரத்தினம் என்னும் சிற்பநூலிலும் குறிப்புகள் காணப்படுகின்றன. ஆகமங்கள் குறிப்பிடும் நுற்றியெட்டு நாட்டியவகைகளுள், ஒன்பது நாட்டியங்களைப் புரியும் நிலையில், இறைவனை வெவ்வேறான நிருத்தமூர்த்திகளாக வைத்து வழிபடும் வழக்குண்டு. இவற்றுள் முதல்வகையைச் சார்ந்தது நடராசர் இயற்றும் நடனம். நடராசர் உருவமில்லாத சிவன்கோயில்கள், நிறைவுபெற்ற சிவன்கோயில்களாகக் கொள்ளப்படுவதில்லை. சிவன்கோயில்களின் நடராசருக்குரிய தனி மண்டபத்தைச் சபை என அழைப்பர். சபைகளுள் முக்கியமானதாகக் கருதப்படும் சபை சிதம்பரத்திலுள்ளது. இது பொன்னால் வேயப்பட்டது.

அழகுக்கலை மிகுந்து காணப்படும் நடராசவடிவம், தீய எண்ணங்களை அகற்றி நல்லெண்ணங்களைத் தோற்றுவிக்கும் தன்மைகொண்டமைக்கு, இத்திருவுருவத்தின் நிலையம், அது உணர்த்தும் தத்துவக்கருத்துகளுமே காரணமாயுள்ளன. இத்தகைய அழகும் பொலிவும், தத்துவக்கருத்துகளும் கொண்ட நடராசர் திருவுருவத்தை ஈழத்துச்சிதம்பரத்திலும் கண்டுகளித்தும் பல்நாட்டறிஞரும் போற்றித் துதித்துள்ளனர்.

ஈழத்தவரான கலாஜோதி ஆனந்தகுமாரசுவாமி அவர்கள், நடராஜ தத்துவம்பற்றி அற்புதமான விளக்கத்தைக் கொடுத்துள்ளார். ஐந்தொழில்களைச் செய்வதற்கு அடிப்படையான அண்டத்திற்குரிய ஆற்றலினை (Cosmic energy) நடராஜதத்துவம் விளக்குகின்றது. கலாஜோதி ஆனந்த குமாரசுவாமி அவர்களுடைய நடராஜதத்துவம் பற்றிய கருத்து The Dance Of Siva என்ற தலைப்பிலே வெளியிடப்பட்டுள்ளது.

"Now to summarise the whole interpretation we find that the essential significance of Siva's Dance is three fold. First it is the image of his rhythmic play as the source of all movement within the cosmos, which is represented by the arch. Secondly, the purpose of His Dance is to release the countless souls of ment from the snare of illusion. Thirdly the place of the dance< Chidambaram. The center of the universe is within the heart..."

ஆங்கில அறிஞரான கலாநிதி Evelyn Wood அவர்கள், ஆடவல்லானாகிய நடராஜப்பெருமானின் திருநடனத்தை ஆங்கில வரிகளில் பின்வருமாறு கூறியுள்ளார்.

Dance made vivid the dynamic rhythm of wheeling Birth and Death. Shiva rose, heaven-tall in his ice-castle of Kailasa, rent the still Centre of Being with the swing of Becoming, started the cyclic eternity of Karma, the man-made, and Dharma human unmaking... and the cosmos spiralled in close on the ego's awaking...

Tandava! Spin into rhythm the sky and the ocean, even the spherical cosmos itself, the still center:

ஜனன -  மரணச் சக்கரச்சுழற்சியின் ஒழுங்கு நியதியை, விளக்க எழுந்த இயக்கமே நடராஜ தாண்டவம். வானளாவிய கைலாசமலை என்னும் பனிமாளிகையிலிருந்து, சிவன் எழுந்து மோனத் தவநிலையைக் குலைத்து, சிருஷ்டிக்கும் ஆட்டத்துடன் மனிதன் செய்த கர்மவினையின் சுழற்சியையும், மனிதனின் படைப்புக்கு உட்படாத தர்மத்தையும், ஆவண எழுச்சியையும் முடிவுக்குக் கொண்டுவர, அவளைச் சூழ்ந்துள்ள பிரபஞ்சத்தையும் முடுக்கி, தன் நடனத்தை ஆரம்பித்தார்.

தாண்டவா! விண்ணையும் கடலையும் ஏன்? கோளவடிவான பிரபஞ்சத்தையும் கூட, மோனத் தவநிலையிலிருந்து, ஓழுங்கு நியதியாகிய லயத்துடன் தோற்றுவித்தவனே என்று ஆங்கிலக் கவிஞரான ஈவ்ளின் வூட் நடராஜ தாண்டவத்தைப்பற்றிக் குறிப்பிட்டுள்ளார்.

திருவாதிரை நாட்களில் மணிவாசகர் மடாலயத்திலும் சிவாச்சிரமத்திலும் அன்னதானப்பணியும் நடைபெறும். திருவாதிரைத் திருநாள் சிதம்பரத்திலே எவ்வாறு கொண்டாடப்படுகின்றதோ அவ்வாறு இம்மியளவும் பிசகின்றி ஈழத்துச் சிதம்பரமெனப்போற்றப்படும். காரைநகர் சிவன்கோயிலிலும் கொண்டாடப்படுகின்றது.

இவ்விழாக்காலத்தில் மணிவாசகர் சபையினரால் மணிவாசகர் விழா மிகச் சிறப்பாக கொண்டாடப்படும். காரைநகர் மணிவாசகர் சபை 1940 ஆம் ஆண்டு முதல் இயங்கிவருகின்றது. இச்சபையை நிறுவியவர், அமரர் பிரம்மஸ்ரீ வைத்திசுவரக்குருக்கள் ஆவர். இவரே காரைநகர் தமிழ்வளர்ச்சிக் கழகத்தையும் நிறுவி, சைவமும் தமிழும் சிறப்புற்றோங்க வகைசெய்தவர். இவரது பணிகள் அளப்பரியது. திருவெம்பாவை காலத்தில், குருபூசை, அன்னதானம் இவற்றோடு இந்தியாவிலிருந்து அறிஞர்களையும் அழைத்துச் சொற்பொழிவாற்ற ஒழுங்குகள் செய்தும், கோயில் தொடர்பான நூல்களை வெளியிட்டும், அளப்பரிய பணிகளைச் செய்துள்ளார். இச்சபையினரால், 1955 ஆம் ஆண்டு முதல் ஈழத்துச் சிதம்பரத்தில் மணிவாசகர் விழா கொண்டாடப்பட்டு வருகின்றது.  காரைநகர் மணிவாசகர் சபை மக்களிடையேயும் இனந்தலைமுறையினரிடையேயும் திருவாசக கலாசாரம் தோன்றி பெரிதும் உழைத்து வருகின்றது.

இக்கோயிலில் கி.பி. 1848, 1903, 1934, 1950, 1970, 1997 ஆகிய காலப்பகுதிகளில் கும்பாபிஷேகம் சிறப்பான நடைபெற்றுள்ளது. இவ்வாலயத்தில் எழுந்தருளியுள்ள சிவனுக்கும், ஐயனாருக்கும் கருங்கல் சிற்பவேலைப்பாடுகள் செய்யப்பெற்ற இருராஜகோபுங்கள் நிரமாணிக்கப்பட்டுள்ளன. இத்திருப்பணி நிறைவுற்று, வர்ணவேலைப்பாடுகளும் நிறைவற்ற நிலையில், ஈழப்போரினால் கும்பாபிஷேகப்பணிகள் தடைப்பட்டது. கடந்த மூன்று தசாப்தங்களாக இலங்கையில் ஏற்பட்ட இனக்கலவரத்தினால், யாழ்ப்பாணத்திலுள்ள பல கோயில்களை முற்றுமுழுதாகப் பாதிக்கப்பட்டன. ஈழத்துச் சிதம்பரமாகிய காரைநகர்ச் சிவன் கோயிலுக்கும் சிறிது பாதிப்புகள் ஏற்பட்டபோதிலும், அவை செப்பஞ்செய்யப்பட்டு, நித்திய, நைமித்திககிரியைகள் சிறப்பாக நடைபெறுவது ஆடவல்லானின் அற்புதமே. இவ்வாலயத்தின் சிறப்பை எண்ணும்போது


வெண்ணிலா த்தவழு மாட

வியன் புரங்கோயில் கொண்ட
கண்ணுதற் பெருமாள் மற்றைக்
கடவுளர் லடைந்தோர் வாழி
தகைவிழாக் காண்போர் வாழி
மண்ணிலிப் பதியின் காதை
வழிவழி தழைத்து வாழி

என்ற ஈழத்துச் சிதம்பர புராண வரிகளே அனைவர் சிந்தையிலும் எழும்.

ஈழத்து சிதம்பரம்-திருவாதிரை பெருவிழா 2013 நிகழ்வுகள் பார்வையிட

2012 ல் நிகழ்வுற்ற தேர்த் திருவிழாவினை படங்களில் பார்வையிட

2012 அன்று நிகழ்வுற்ற தேர்த் திருவிழா - வீடியோவில் பார்வையிட

மகாகும்பாபிசேகம் - பார்வையிட

சுபம்

202.13.12.13

BLOG COMMENTS POWERED BY DISQUS